วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะของผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์ตามความคิดเห็นของนิสิตนักศึกษา 2) เพื่อนำเสนอแนวทางในการพัฒนาผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์ตามความคิดเห็นของนิสิตนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ นิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 802 คน ผู้นำนิสิตนักศึกษา จำนวน 8 คนและนักวิชาการ จำนวน 2 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสนทนากลุ่มและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถามโดยการหาความถี่, ร้อยละ, ค่าเฉลี่ยเลขคณิต, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.), T-test และ ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากการสนทนากลุ่มและการสัมภาษณ์โดยการวิเคราะห์เนื้อหา โดยใช้กรอบแนวคิดซึ่งได้จากการสังเคราะห์แนวคิดของนักวิชาการ ประกอบด้วย 8 ด้าน คือ คุณลักษณะทั่วไป ด้านความรู้ ด้านเจตคติต่อตนเอง ด้านเจตคติต่อการเมืองและสังคม ด้านทักษะในการควบคุมและปรับตนเอง ด้านทักษะในการถ่ายทอดและสื่อสาร ด้านทักษะในการเข้าสังคมและด้านทักษะในการบริหารจัดการ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) นิสิตนักศึกษาที่ตอบแบบสอบถามและสนทนากลุ่ม ให้ความสำคัญกับคุณลักษณะด้านเจตคติต่อการเมืองและสังคมมากที่สุด และโดยภาพรวมพบว่านิสิตนักศึกษามีความปรารถนาที่จะให้ผู้นำทางการเมืองมีคุณลักษณะในทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2) ตัวแปรด้านเพศ สถาบันการศึกษา อาชีพบิดา ระดับการศึกษามารดา อาชีพมารดาและความรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ทางการเมืองของนิสิตนักศึกษา ส่งผลต่อคุณลักษณะของผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3) แนวทางในการพัฒนาผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์ตามความคิดเห็นของนิสิตนึกศึกษาควรผสมผสานการศึกษาทั้ง 3 ระบบ คือ การศึกษาในระบบ การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย