วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของนโยบายและการปฏิบัติด้านการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดกรุงเทพมหานครที่ส่งผลทางบวกต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน และ 2) พัฒนานโยบายและการปฏิบัติด้านการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลทางบวกต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ผู้วิจัยสังเคราะห์กรอบแนวคิดในการพัฒนานโยบายจากแนวคิดของ David Gow (1991) Harold Dwight Lasswell (1951) Robert Eyestone (1942) Rogene Buchholz (1985) และ Yehezkel Dror (1968) ประชากรในการวิจัยครั้งนี้คือสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานครจำนวน 436 โรงเรียน โดยมีผู้บริหารสถานศึกษาเป็นผู้ให้ข้อมูล เครื่องมือในการวิจัยครั้งนี้ประกอบไปด้วย 1) แบบสอบถามการปฏิบัติในการบริหารงานวิชาการ และ 2) แบบสัมภาษณ์นโยบายและการปฏิบัติของผู้บริหารสถานศึกษา การวิจัยครั้งนี้ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) การหาความถี่ และ การใช้ลำดับ/คะแนน (Ranking and Scoring) ผลการวิจัยข้อที่ 1 พบว่า สถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานครไม่มีการกำหนดนโยบายในการบริหารงานวิชาการที่เป็นลายลักษณ์อักษรไว้เป็นการเฉพาะ แต่มีแผนปฏิบัติราชการเป็นเรื่อง ๆ ในรูปแบบของโครงการแบบปีต่อปี โดยมีการปฏิบัติที่ส่งผลทางบวกต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 11 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านหลักสูตร 2) ด้านการเรียนการสอน 3) ด้านการประเมินผลนักเรียน 4) ด้านการประกันคุณภาพ 5) ด้านการนิเทศการสอน 6) ด้านการแนะแนวการศึกษา 7) ด้านสื่อการสอน 8) ด้านการพัฒนาบุคลากร 9) ด้านการเป็นแบบอย่างที่ดี 10) ด้านการวิจัยและการใช้สถิติเพื่อการบริหารงานวิชาการ และ 11) ด้านเป้าหมายของสถานศึกษา ผลการวิจัยข้อที่ 2 ผู้วิจัยสามารถพัฒนานโยบายและการปฏิบัติด้านการบริหารงานวิชาการที่ส่งผลทางบวกต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ทั้งหมด 3 นโยบาย ประกอบด้วย 1) นโยบายเสริมสร้างทักษะด้านการสื่อสารเน้นการอ่านออกเขียนได้ก่อนอย่างอื่น 2) นโยบายส่งเสริมทักษะด้านการคิดใช้ความคิดนำการเรียนรู้ และ 3) นโยบายปลูกฝังทักษะชีวิตสร้างหลักคิดให้พึ่งพาตนเอง