วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงอิทธิพลของการมองโลกในแง่ดีต่อความพึงพอใจในความสัมพันธ์และการผูกมัดในความสัมพันธ์ โดยมีภาพลวงตาทางบวกเป็นตัวแปรส่งผ่าน ผู้ร่วมการวิจัยจำนวน 400 คน แบ่งเป็นเพศชาย 200 คน และเพศหญิง 200 คน ตอบมาตรวัด การมองโลกในแง่ดี มาตรวัดภาพลวงตาทางบวก มาตรวัดความพึงพอใจในความสัมพันธ์ และมาตรวัดการผูกมัดในความสัมพันธ์ ผลการวิเคราะห์โมเดลสมการเชิงโครงสร้าง พบว่า การมองโลกในแง่ดีมีอิทธิพลทางตรงต่อภาพลวงตาทางบวกและความพึงพอใจในความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .01) และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อความพึงพอใจในความสัมพันธ์โดยผ่านภาพลวงตาทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .01) นอกจากนี้การมองโลกในแง่ดียังมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการผูกมัดในความสัมพันธ์ โดยผ่านภาพลวงตาทางบวกและความพึงพอใจในความสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .01) ผลการทดลองแสดงให้เห็นอิทธิพลที่ชัดเจนของความพึงพอใจในความสัมพันธ์ต่อการผูกมัดในความสัมพันธ์