วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาเพื่อยืนยันความเป็นตัวตนของชายรักชายต่อความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกัน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบกึ่งทดลองที่มีกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยทดสอบคะแนนความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันช่วงก่อนและหลังการทดลอง ผู้ร่วมการวิจัยคือชายรักชายที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลจำนวน 32 คน มีอายุเฉลี่ย 26.84 ปี (SD = 4.96) ผ่านทางการรับสมัครในเว็บบอร์ดและสมาคมเฉพาะกลุ่มตามความสมัครใจ โดยถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 คนโดยการสุ่ม ระยะเวลาในการดำเนินกลุ่มรวมประมาณ 12 ชั่วโมง ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันของชายรักชายในกลุ่มทดลองช่วงหลังการทดลองต่ำกว่าคะแนนในช่วงก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .01) 2. คะแนนความรู้สึกด้อยค่าจากการรักเพศเดียวกันของชายรักชายในกลุ่มทดลองต่ำกว่าคะแนนของชายรักชายในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ในช่วงหลังการทดลอง