| ชื่อเรื่อง | : | การพัฒนามอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวจากเมมเบรนไคโตซานเพื่อบำบัดน้ำทิ้งจากบ่อหมักแก๊สชีวภาพ |
| นักวิจัย | : | กิตติธัช ชื่นสกุลพงศ์ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ขันทอง สุนทราภา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2556 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/42874 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556 งานวิจัยนี้นำเมมเบรนไคโตซานเชิงพาณิชย์ 3 ชนิด ได้แก่ แบบคอมพอสิตบนผ้าสปันปอนด์ แบบเนื้อแน่นไม่มีการเชื่อมขวาง และแบบเนื้อแน่นมีการเชื่อมขวาง มาม้วนรอบแกนกลางเจาะรู เพื่อทำเป็นมอดูลเมมเบรนแบบม้วนเป็นเกลียว ศึกษาพารามิเตอร์ ได้แก่ ชนิดของเมมเบรนไคโตซาน ความยาวของเมมเบรน (100, 60 และ 20 ซม.) วัสดุ (ผ้าสปันปอนด์และตาข่ายมุ้งลวดพลาสติก) และความยาว (100, 60 และ 20 ซม.) ของสแพเซอร์ (Spacer) ต่อประสิทธิภาพการบำบัดน้ำทิ้งบ่อหมักแก๊สชีวภาพ จากการศึกษาสมบัติของเมมเบรนทั้ง 3 ชนิด พบว่า ลำดับความชอบน้ำเรียงจากมากไปน้อย คือ แบบคอมพอสิต > แบบเนื้อแน่นไม่มีการเชื่อมขวาง > แบบเนื้อแน่นมีการเชื่อมขวาง ขนาดรูพรุนเมมเบรนในเทอมของค่า Molecular weight cutoff (MWCO) ของเมมเบรนแบบคอมพอสิต แบบเนื้อแน่นไม่มีการเชื่อมขวาง และแบบเนื้อแน่นมีการเชื่อมขวาง เท่ากับ 5000, 1000 และ 500 ดอลตัน ตามลำดับ การเชื่อมขวางทำให้ค่าความสามารถการแพร่ผ่านน้ำลดลง แต่ทำให้มอดูลมีสมรรถนะในการบำบัดน้ำเสียสูงขึ้น ในเมมเบรนชนิดเดียวกัน เมื่อความยาวของเมมเบรนมากขึ้น มอดูลมีสมรรถนะการบำบัดน้ำเสียสูงขึ้น การใช้สแพเซอร์ทั้งผ้าสปันปอนด์ และตาข่ายมุ้งลวดพลาสติกม้วนเข้ากับเมมเบรน ทำให้ความสามารถการแพร่ผ่านน้ำเพิ่มมากขึ้น แต่การใช้สแพเซอร์ที่เป็นผ้าสปันปอนด์ให้ประสิทธิภาพการบำบัดน้ำเสียสูงกว่าการใช้สแพเซอร์ที่เป็นตาข่ายมุ้งลวดพลาสติก การเพิ่มความยาวของ สแพเซอร์ผ้าสปันปอนด์ ทำให้ได้ค่าความสามารถการแพร่ผ่านน้ำ และค่าเพอร์มิเอตฟลักซ์เพิ่มมากขึ้น ได้รูปแบบการม้วนเมมเบรนที่เหมาะสม คือ ใช้เมมเบรนไคโตซานเนื้อแน่นแบบเชื่อมขวางยาว 100 ซม. ม้วนเข้ากับสแพเซอร์ผ้าสปันปอนด์ยาว 100 ซม. สามารถกำจัดซีโอดี ของแข็งทั้งหมด ของแข็งระเหยง่าย ทีเคเอ็น และปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ทั้งหมด ได้สูงสุดเท่ากับร้อยละ 92.9±2.5, 71.3±1.3, 87.9±2.1, 90.9±2.1 และ 87.5±0.4 ตามลำดับ จากน้ำเสียดิบตั้งต้นที่เตรียมจากมูลสุกรเท่ากับ 4.0±0.2, 5.0±0.2, 3.6±0.1, 1.8±0.0 และ 94.1±0.8 ก./ล. ตามลำดับ มอดูลนี้มีอายุการใช้งานประมาณ 22 วัน |
| บรรณานุกรม | : |
กิตติธัช ชื่นสกุลพงศ์ . (2556). การพัฒนามอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวจากเมมเบรนไคโตซานเพื่อบำบัดน้ำทิ้งจากบ่อหมักแก๊สชีวภาพ.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กิตติธัช ชื่นสกุลพงศ์ . 2556. "การพัฒนามอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวจากเมมเบรนไคโตซานเพื่อบำบัดน้ำทิ้งจากบ่อหมักแก๊สชีวภาพ".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กิตติธัช ชื่นสกุลพงศ์ . "การพัฒนามอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวจากเมมเบรนไคโตซานเพื่อบำบัดน้ำทิ้งจากบ่อหมักแก๊สชีวภาพ."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556. Print. กิตติธัช ชื่นสกุลพงศ์ . การพัฒนามอดูลแบบม้วนเป็นเกลียวจากเมมเบรนไคโตซานเพื่อบำบัดน้ำทิ้งจากบ่อหมักแก๊สชีวภาพ. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2556.
|
