วิทยานิพนธ์ (วท.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเสนอการแก้ไขปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วนของภาพเพ็ทสแกนของสมองอันเนื่องมาจากข้อจำกัดทางด้านรายละเอียดของภาพเพ็ท ปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วนส่งผลต่อการลดลงของค่านับวัดของสารเภสัชรังสีในภาพ ซึ่งนำไปซึ่งความผิดพลาดของการประเมินผลจากภาพเพ็ทได้ ปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วนในภาพเพ็ทจะเกิดขึ้นเมื่ออาณาบริเวณที่เราสนใจมีขนาดเล็กกว่า 3 เท่าของความละเอียดของภาพ ในการตรวจความผิดปกติของสมองโดยใช้เพ็ทสแกนนั้น มีโอกาสในการเกิดปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วนได้ง่ายกว่าอวัยวะอื่นๆ เนื่องมาจากว่า สมองประกอบไปด้วยอาณาบริเวณที่มีขนาดเล็กซึ่งง่ายต่อการเกิดปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วน ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเอาหลักการของการสร้างภาพด้วยเทคนิคที่เรียกว่า "การสร้างภาพด้วยความละเอียดสูงยิ่ง" มาใช้ในการเพิ่มรายละเอียดให้กับภาพเพ็ทสแกนของสมองเพื่อมีจุดประสงค์ในการแก้ไขปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วน ในการประเมินประสิทธิภาพที่ได้จากการสร้างภาพใหม่ด้วยเทคนิคการสร้างภาพด้วยความละเอียดสูงยิ่งจะใช้วิธีการเปรียบเทียบภาพก่อนและหลังจากการสร้างภาพด้วยเทคนิคดังกล่าว โดยการทดสอบจะกระทำโดยใช้หุ่นจำลอง NEMA/IEC และหุ่นจำลองสมอง Hoffman จากนั้นจึงทำการทดสอบในคนไข้ทั้งสิ้น 4 ราย คนปกติ 3 ราย และผู้สูงอายุที่มีสภาวะสมองเหี่ยว 1 ราย จากผลการทดสอบพบว่า การสร้างภาพด้วยเทคนิคการสร้างภาพด้วยความละเอียดสูงยิ่งนั้นสามารถใช้เพิ่มรายละเอียดของภาพเพ็ทสแกนได้ อันนำไปซึ่งการลดลงของปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วนในภาพเพ็ทที่นำมาใช้ทดสอบ ดังจะเห็นได้จากการเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นของสารเภสัชรังสี ที่วัดในรูปแบบของค่า Apparent Recovery Coefficient และ Percentage Yield โดยผลเห็นได้ชัดเจนในอาณาบริเวณที่มีขนาดเล็ก งานวิจัยฉบับนี้ ถือว่าเป็นการนำเอาเทคนิคการสร้างภาพด้วยความละเอียดสูงยิ่งมาแก้ไขปรากฏการณ์ปริมาตรบางส่วนได้สำเร็จในทางคลินิก