วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดจุดเวลาหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเครียด กลวิธีการเผชิญปัญหาและความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดกับกลวิธีการเผชิญปัญหาของพนักงานฝ่ายช่างบริษัทสายการบินนกแอร์ จำกัด จากพนักงานฝ่ายช่างบริษัทสายการบินนกแอร์ จำกัด จำนวน 83 คน โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความเครียดในการทำงาน และแบบวัดการเผชิญปัญหา วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติเชิงพรรณนา ค่าสถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ย (t-test) การหาค่าความสัมพันธ์ของตัวแปรใช้การทดสอบ Chi-Square Test และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน โดยกำหนดนัยสำคัญทางสถิติไว้ที่ระดับน้อยกว่า 0.05 ผลการศึกษาพบว่าพนักงานความเครียดในการทำงานของพนักงานฝ่ายช่างบริษัท สายการบินนกแอร์ จำกัด พบว่า มีความเครียดในการทำงานโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.19 (S.D.=0.493) กลวิธีการเผชิญปัญหาของพนักงานฝ่ายช่างบริษัทสายการบินนกแอร์ จำกัด ในแต่ละด้าน พบว่า มีการเผชิญปัญหาในการทำงาน โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.01 (S.D.=0.462) เมื่อพิจารณาผลเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือกลวิธีการเผชิญปัญหาแบบมุ่งจัดการกับปัญหาในระดับปานกลางค่อนข้างสูง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.33 (S.D.=0.567) รองลงมาคือแบบแสวงหาการสนับสนุนทางสังคม มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.10 (S.D.=0.678) และแบบหลีกหนีในระดับปานกลางค่อนข้างต่ำ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.58 (S.D.=0.475) ซึ่งผลการศึกษาที่ได้จะเป็นข้อมูลแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อวางแผนในการให้ความช่วยเหลือและส่งเสริมให้พนักงานรู้จักวิธีจัดการกับความเครียด และการเผชิญปัญหาได้อย่างเหมาะสม ซึ่งจะส่งผลให้พนักงานทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ