วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ภูมิหลัง : .ในปัจจุบันยังเป็นปัญหาที่ถกเถียงกันอยู่ในการรักษาเชื้อดื้อยาที่มีการสร้างเอนไซม์เบต้า-แลกแทมเมสชนิดครอบคลุม ว่าปัจจัยใดสำคัญที่สุดในการทำนายการรักษาระหว่างกลไกการดื้อยา หรือค่าจุดตัดของความเข้มข้นระดับต่ำสุด วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาว่าผลการรักษาทางจุลชีววิทยาในผู้ป่วยกรวยไตอักเสบเฉียบพลันที่เกิด จากเชื้อเอนเทอโรแบคทีเรียซีอีขึ้นกับปัจจัยการสร้างการสร้างเอนไซม์เบต้า-แลกแทมเมสชนิด ครอบคลุมและหรือค่าจุดตัด ของความเข้มข้นระดับต่ำสุด วัสดุและวิธีการ: เป็นการศึกษาแบบสังเกตไปข้างหน้าในผู้ป่วย ที่ติดเชื้อกรวยไต อักเสบ แบบ เฉียบพลัน โดย เชื้อแบคทีเรียกลุ่มเอนเทอโรแบคทีเรียซีอีใน 3 โรงพยาบาลของประเทศไทย ช่วงระหว่างเดือนมีนาคมพ.ศ. 2555 ถึง มกราคม พ.ศ. 2556 โดย ผลการรักษาทางจุลชีววิทยา และคลินิก ประเมินที่ 48-72 ชั่วโมงหลังการให้การรักษา ด้วยยา เซฟไตรแอกโซน ผลการรักษา: มีผู้ป่วยทั้งหมด 97 รายในการศึกษา โดยอายุเฉลี่ย 73.16 +14.62 ปี โดยมีผู้ป่วย 48 ราย ( ร้อยละ 49.5 ) ที่มีค่า MIC (Minimal inhibitory concentration)ไวต่อยาเซฟไตรแอกโซน โดยในกลุ่มนี้พบมีการตอบสนองดีทางจุลชีววิทยา 47 ราย (ร้อยละ 97.9) โดยที่ผุ้ป่วย 49 รายมีค่า MIC ที่ดื้อต่อยาเซฟไตรแอกโซน โดยในกลุ่มนี้พบว่ามีการตอบสนองดีทางจุลชีววิทยา 32 ราย (ร้อยละ 65.3) ในการศึกษานี้พบว่ามีจำนวน 47 ราย (ร้อยละ 48.4) ที่ติดเชื้อแบคทีเรียที่มีการสร้าง เอนไซม์ ESBL โดยในกลุ่มที่มีการสร้างเอนไซม์ ESBL พบมีการตอบสนองทางจุลชีววิทยาเพียง 19 ราย (ร้อยละ 40.4 ) โดยในกลุ่มที่ไม่มีการสร้างเอนไซม์ ESBL พบมีการตอบสนองทาง จุลชีววิทยา 49 ราย (ร้อยละ 98 ) โดยเมื่อทำการวิเคราะห์แบบพหุคุณ (multivariate analysis) แล้วพบว่าปัจจัยที่สามารถทำนายการตอบสนองทางจุลชีวิวทยาในผู้ป่วย ติดเชื้อกรวยไตอักเสบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติคือการสร้างเอนไซม์ ESBL (odd ratio = 8.594, 95% CI 1.21-61.12, p=0.032) สรุป: ในการศึกษานี้ได้แสดงให้เห็นว่าผลการรักษาทางจุลชีววิทยาในผู้ป่วยติดเชื้อกรวยไตอักเสบ แบบเฉียบพลันสามารถทำนายผลการรักษาโดยปัจจัยในการสร้างเอนไซม์เบต้า-แลกแทมเมส ชนิดครอบคลุม