วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อพัฒนาวิธีการทดสอบแบบพลวัต สำหรับแบบวัดความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศตามทฤษฎี CANAL-F โดยมีวัตถุประสงค์ย่อย ได้แก่ 1)พัฒนาแบบวัดความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศที่มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับบริบทของสังคมไทยโดยอิงทฤษฎี CANAL-F สำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต 2) สร้างเกณฑ์ปกติของแบบวัดความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ผู้วิจัยใช้การเลือกแบบเจาะจงประกอบด้วยนักศึกษาวิชาเอกภาษาต่างประเทศของมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชรจำนวน 105 คน วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะได้แก่ (1) พัฒนาการทดสอบแบบพลวัตและแบบวัดความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศตามทฤษฎีคาแนล-เอฟ (2) ศึกษาคุณภาพของวิธีการทดสอบและแบบทดสอบที่พัฒนาขึ้น โดยมีการศึกษาค่าสถิติพื้นฐานของแบบทดสอบ การตรวจสอบความความตรงเชิงเกณฑ์สัมพันธ์โดยการหาค่าสหสัมพันธ์แบบจัดอันดับระหว่างคะแนนที่ได้จากแบบทดสอบกับการประเมินทักษะการเรียนภาษารายบุคคลโดยครูผู้สอน ความตรงเชิงโครงสร้างโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันโดยโปรแกรมลิสเรล และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในแง่มุมของการนำเครื่องมือและวิธีการทดสอบแบบพลวัตไปใช้ได้จริง โดยพิจารณาจากการทดลองใช้และการใช้จริงรวมไปถึงการสังเกตแบบมีส่วนร่วมและการสนทนากลุ่ม (3) สร้างเกณฑ์ปกติระดับสถาบันเป็นค่าเปอร์เซนต์ไทล์และค่าทีปกติ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. แบบวัดความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศตามทฤษฎี CANAL-F ประกอบด้วยแบบวัด 5 ด้านจำนวน 9ฉบับโดยแยกเป็นแบบทดสอบด้านการอ่าน 5 ฉบับ การฟัง 4 ฉบับโดย แบบวัด 8 ฉบับแรกใช้วิธีวัดการระลึกย้อนทันทีและการระลึกย้อนภายหลัง ในขณะที่ฉบับสุดท้ายวัดการระลึกย้อนทันทีเท่านั้น โดยการพัฒนาแบบวัดดำเนินไปพร้อมๆกับวิธีการทดสอบแบบพลวัต โดยรูปแบบวิธีการทดสอบแบบพลวัตมีการให้ความรู้หรือชี้แนะไปพร้อม ๆ กับการสอบ งานวิจัยพบว่าแบบทดสอบที่วัดแต่ละด้านมีรูปแบบความเป็นพลวัตและวิธีการให้ความรู้หรือชี้แนะที่เหมาะสมสอดคล้องกันแตกต่างกันไปในแต่ละด้านตามบริบทของการวัด 2.ผลการวิเคราะห์พบว่า (1) คะแนนจากแบบวัดมี ค่าร้อยละเฉลี่ย 48.01ค่าเฉลี่ย 88.33 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 16.40 (2) คะแนนผลการวัดความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศตามทฤษฎี CANAL-F มีค่าสหสัมพันธ์กับทักษะการเรียนภาษาต่างประเทศอยู่ในระดับค่อนข้างสูงทุกด้าน คือ .652 .847 .730 .646 และ.654 ตามลำดับ แสดงว่า มีความตรงเชิงเกณฑ์สัมพันธ์ (3) แบบวัดมีความตรงเชิงโครงสร้างโดย โมเดลการวัดมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ค่าไค-สแควร์ =1.09, p=.95 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืน (GFI) เท่ากับ 1.00 ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) เท่ากับ 0.99 และดัชนีรากของกำลังสองเฉลี่ยของเศษ (RMR) เท่ากับ 0.020 (4)ผลวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการนำไปใช้จริงพบว่า แบบวัดและวิธีการทดสอบแบบพลวัตมีความเหมาะสมที่จะไปใช้จริงในแง่มุมของ มีความเหมาะสมและความสอดคล้องกันระหว่างสาระในแบบทดสอบ ภาษาประดิษฐ์และวิธีการทดสอบแบบพลวัต นอกจากนั้นพบว่ามีความเหมาะสมใน การนำวิธีการทดสอบ แบบทดสอบและผลที่ได้จากการวัดไปใช้ รวมทั้งการบริหารจัดการในการทดสอบ วิธีการให้คะแนนและการแปลความหมาย ค่าใช้จ่าย และ เวลาที่ใช้ในการทดสอบ 3. เกณฑ์ปกติระดับสถาบัน คะแนนทีปกติ และค่าเปอร์เซ็นต์ไทล์แบ่งเป็น 5 ระดับ และมีเกณฑ์การแปลความหมายระดับของความถนัดในการเรียนภาษาต่างประเทศดังนี้ สูงกว่า T 65 ระดับดีมาก T55-65 ระดับดี T45-54 ระดับปานกลาง T35-44 ระดับน้อย ต่ำกว่าT35 ระดับน้อยมาก