วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การหาค่าเหมาะสมที่สุดครอบคลุมในปัญหาที่มีฟังก์ชันวัตถุประสงค์ และ ข้อจำกัดไม่เชิงเส้นนั้นเป็นเรื่องทีน่าสนใจ ซึ่งหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้หาค่าเหมาะสมที่สุดครอบคลุม คือ วิธีเชิงวิวัฒน์แบบส่วนต่าง ซึ่งได้ถูกนำไปประยุกต์ใช้จัดการข้อจำกัดทั้งสมการ และ อสมการได้สำเร็จด้วยดี ในงานวิจัยนี้นำเสนอรูปแบบการจัดการข้อจำกัดใหม่ด้วยการนำค่าคลาดเคลื่อนยินยอมแบบยืดหยุ่น และ รูปแบบการคัดเลือกความคล้ายมาใช้งานร่วมกับวิธีเชิงวิวัฒน์แบบส่วนต่าง มีชื่อเรียกว่า T-DRDE ด้วยการปรับปรุงต่อยอดจากวิธีการก่อนหน้า ที่ประกอบไปด้วยรูปแบบความคัดเลือกตามความเด่นกับขั้นตอนวิธีซ่อมแซมซึ่งเป็นการนำข้อมูลเชิงเกรเดียนต์มาทำการจัดการสมการข้อจำกัด ซึ่งเดิมมีชื่อเรียกว่า DRDE เพื่อที่จะทำการเปรียบเทียบกันระหว่าง T-DRDE กับ DRDE การศึกษาครั้งนี้ใช้ปัญหาการหาค่าเหมาะสมที่สุดเชิงวิศวกรรมเคมีมาร่วมทดสอบ โดยผลลัพธ์แสดงได้ว่า T-DRDE มีประสิทธิภาพในการจัดการข้อจำกัดที่เหนือกว่า DRDE ซึ่งประสิทธิภาพที่ดีวัดได้จากจำนวนการประเมินฟังก์ชันที่น้อยกว่า และ คำตอบที่ได้มีค่าใกล้เคียงกับค่าเหมาะสมที่สุดครอบคลุมมากกว่า