วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

อุตสาหกรรมต่อเรือเป็นอุตสาหกรรมพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ซึ่งเชื่อมโยงกับธุรกิจการขนส่งทางน้ำและกิจการพาณิชย์นาวี อันก่อให้เกิดการสร้างงานจำนวนมากและมีส่วนช่วยในการพัฒนาอุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่องอื่นๆ การจัดทำนโยบายเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมต่อเรือ จำเป็นต้องอาศัยข้อมูลด้านขีดความสามารถ สำหรับใช้เป็นเครื่องมือสนับสนุนการวิเคราะห์ วางแผน และตัดสินใจ เพื่อนำไปใช้ประกอบการจัดทำนโยบาย ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีแนวทางการนำข้อมูลดังกล่าวต่อผู้บริหาร งานวิจัยนี้จึงเกิดขึ้นเพื่อเป็นการออกแบบแนวทางการประเมินขีดความสามารถของอุตสาหกรรมต่อเรือในประเทศไทย ให้มีความเหมาะสมกับการทำงานและสอดคล้องกับลักษณะของข้อมูลที่ใช้อยู่ในอุตสาหกรรม ผลที่ได้จากระบบการประเมินนี้ จะเป็นตัวสะท้อนให้เห็นถึงสถานภาพของอุตสาหกรรมต่อเรือในประเทศไทย แนวทางการดำเนินงานวิจัยเริ่มจากการศึกษารูปแบบการพัฒนาของอุตสาหกรรมต่อเรือทั้งในประเทศไทยและในต่างประเทศ ผ่านแหล่งข้อมูลทางทฤษฎี เก็บรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิสัมภาษณ์ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในอุตสาหกรรม และการสำรวจข้อมูลภาคสนาม โดยข้อมูลที่รวบรวมได้จากการศึกษาทั้งหมด จะถูกนำมาวิเคราะห์เพื่อตั้งเป็นประเด็นที่ควรพิจารณา สำหรับการประเมินขีดความสามารถของอุตสาหกรรมต่อเรือในทุกมิติ จากนั้นทำการออกแบบระบบประเมินผล ควบคู่ไปกับการตรวจสอบความถูกต้องของแบบประเมิน โดยสอบถามความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ และสุดท้ายเป็นการทดสอบระบบการประเมิน ภายใต้ข้อมูลจริงของผู้ประกอบการอู่ต่อเรือ ผลการประเมินขีดความสามารถของอุตสาหกรรมต่อเรือในประเทศไทย จากระบบการประเมินที่ได้จัดทำขึ้น แสดงให้เห็นว่า อุตสาหกรรมต่อเรือของไทยมีขีดความสามารถอยู่ในระดับต่ำ เทียบเท่าระยะเริ่มต้นของการพัฒนาอุตสาหกรรม