วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอการพัฒนาระบบวัดค่าความถี่กำธรและค่าคงตัวเวลาของตัวตรวจวัดชนิด QCM โดยที่ค่าความถี่กำธรวัดโดยวิธีการนับความถี่โดยตรง จากวงจรออสซิลเลเตอร์แบบคอลพิตท์ ส่วนค่าคงตัวเวลาวัดจากสัญญาณที่ลดทอนเมื่อหยุดการทำงานของวงจรออสซิลเลเตอร์ โดยระบบที่พัฒนาใช้อุปกรณ์ Tri-state buffer ในการปลดวงจรออสซิลเลเตอร์ และใช้อุปกรณ์แปลงแอนาลอกเป็นดิจิตอล จากการทดสอบความสามารถของระบบที่ประดิษฐ์ขึ้น โดยการหาค่าความถี่กำธรและหาค่าคงตัวเวลาด้วยสารละลายน้ำตาลกลูโคสปริมาตร 0.3 ไมโครลิตรที่มีค่าความเข้มข้นร้อยละ 5, 10, 15, 20 และ 25 โดยมวล พบว่าค่าความถี่ที่เปลี่ยนแปลงและค่าคงตัวเวลามีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับค่าความเข้มข้นของสารละลายน้ำตาล ได้ค่าการเปลี่ยนแปลงค่าความถี่กำธรที่ดีที่สุดจากวงจรแบบที่ 4 โดยมีค่าความไวที่ -12.2 Hzโดยมวล มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจที่ 0.93 และได้ค่าการเปลี่ยนแปลงค่าคงตัวเวลาที่ดีที่สุดจากวงจรแบบที่ 3 โดย มีค่าความไวที่ - 8.4 µs ต่อร้อยละความเข้มข้นโดยมวล และมีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจที่ 0.98