วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ความผันผวนในเศรษฐกิจระดับมหภาคมีสาเหตุจากหลายปัจจัยทั้งภายในและภายนอกประเทศ ซึ่งเงินทุนเคลื่อนย้ายนับเป็นหนึ่งในต้นเหตุของความผันผวนในเศรษฐกิจระดับมหภาค โดยความผันผวนของเงินทุนเคลื่อนย้ายจะทำให้ภาคการเงินมีความผันผวนเพิ่มสูงขึ้นและส่งผลกระทบต่อไปยังภาคเศรษฐกิจที่แท้จริง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีเป้าหมายเพื่อศึกษาผลกระทบดังกล่าวและนัยเชิงนโยบายเพื่อลดผลกระทบจากความผันผวนในเงินทุนเคลื่อนย้ายที่มีต่อเศรษฐกิจระดับมหภาคในกรณที่พบว่าความสัมพันธ์มีอยู่จริง โดยศึกษาจากความผันผวนของเงินทุนไหลเข้าและไหลออกเพื่อลงทุนในหลักทรัพย์และตราสารหนี้ที่มีต่อความผันผวนของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว การบริโภคต่อหัว และการลงทุนต่อหัวใน 24 ประเทศ ในระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1994 ถึงปี ค.ศ. 2010 ด้วยแบบจำลอง GLS ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยภายในประเทศ คือ ความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อและรายได้ของประเทศโดยเปรียบเทียบ มีความสำคัญในการอธิบายความผันผวนที่เกิดขึ้นในเศรษฐกิจระดับมหภาค สำหรับผลกระทบจากความผันผวนของเงินทุนไหลเข้าและเงินทุนไหลออกพบว่าทำให้ความผันผวนในเศรษฐกิจระดับมหภาคเพิ่มสูงขึ้นและผลกระทบของเงินทุนเคลื่อนย้ายั้งสองประเภทมีผลกระทบต่อความผันผวนในเศรษฐกิจระดับมหภาคแตกต่างกันออกไป โดยที่การเปิดประเทศทั้งทางการค้าและด้านการเงินมีส่วนในการช่วยลดผลกระทบจากความผันผวนของเงินทุนเคลื่อนย้ายที่กระทบต่อความผันผวนในเศรษฐกิจระดับมหภาค โดยพบว่าการเชื่อมโยงทางการเงินมีผลกระทบต่อตัวแปรเศรษฐกิจระดับมหภาคมากกว่าการเปิดประเทศทางการค้า นอกจากนั้นยังพบว่าการพัฒนาทางการเงินวัดโดยมูลค่าตลาดหลักทรัพย์ต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศทำให้ความผันผวนในเศรษฐกิจระดับมหภาคเพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตามการพัฒนาทางการเงินมีผลทางอ้อมในการลดความผันผวนของเศรษฐกิจระดับมหภาคโดยการลดผลกระทบจากความผันผวนของเงินทุนเคลื่อนย้ายที่มีต่อความผันผวนในเศรษฐกิจมหภาค แต่พบผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น