วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินค่าพื้นที่ใต้เส้นกราฟระดับยาในพลาสมากับเวลาของ แวนโคมัยซินในผู้ป่วยโรคข้อและกระดูก วิธีการศึกษา: ศึกษาเชิงพรรณาแบบไปข้างหน้า ทำการศึกษาในอาสาสมัครผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเลิดสิน จำนวน 21 ราย ผู้ป่วยทั้งหมดได้รับการรักษาภาวะติดเชื้อที่กระดูกด้วยยาแวนโคมัยซิน มีการติดตามตรวจวัดระดับยาแวนโคมัยซินในเลือด (Therapeutic drug monitoring) คือ ระดับยาต่ำสุด และระดับยาสูงสุด ค่าระดับยาในเลือดจากจำนวนตัวอย่างทั้งหมด 74 ตัวอย่าง ถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม Nonlinear mixed-effects model (NONMEM) เพื่อหาอัตราการกำจัดยาของผู้ป่วยซึ่งนำมาใช้คำนวณหาค่าพื้นที่ใต้เส้นกราฟระดับยาในพลาสมากับเวลา (Area under the concentration-time curve, AUC) ศึกษาหาความสัมพันธ์ระหว่างค่าAUC/MIC และผลการรักษาทางคลินิก ผลการศึกษา: ระดับยาต่ำสุดและระดับยาสูงสุดในเลือด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 20.62 ± 10.79 และ 32.69 ± 19.56 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ อัตราการกำจัดยาเฉลี่ยมีค่าเท่ากับ 3.59 ± 1.49 ลิตรต่อชั่วโมง เปรียบเทียบ AUC/MIC ซึ่งกำหนดให้ค่า MIC มีค่าเท่ากับ 1 ผู้ป่วยมีค่า AUC/MIC น้อยกว่า 400 ระหว่าง 400-800 และสูงกว่า 800 มีจำนวน 6, 13 และ 2 รายตามลำดับพบว่าผู้ป่วยที่มีผลการรักษาทางคลินิกที่ดีมีค่า AUC/MIC น้อยกว่า 400 ระหว่าง 400-800 และสูงกว่า 800 จำนวน 5, 13 และ2 รายตามลำดับ สรุปผลการศึกษา: ค่าAUC/MIC มีความสัมพันธ์กับผลการรักษาทางคลินิก AUC/MIC มากกว่าหรือเท่ากับ 400 เป็นค่าตัวชี้วัดที่ควรนำมาใช้เพื่อประเมินผลการรักษาทางคลินิกที่ดีในผู้ป่วยโรคข้อและกระดูกได้