วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.) --จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อนำเสนอแบบจำลองในการวิเคราะห์ความคุ้มค่าของการปรับปรุงกระบวนการขนส่งชิ้นส่วนในสายการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์จากคลังจัดเก็บชิ้นส่วนถึงส่วนการผลิตในโรงงานกรณีศึกษาซึ่งประสบปัญหาในปัจจุบัน ที่พบว่าการขนส่งชิ้นส่วนระหว่างการผลิตมีความล่าช้าและผิดพลาดในการขนส่ง ก่อให้เกิดระยะเวลาสูญเสียขึ้น โดยงานวิจัยนี้พิจารณาแนวทางการปรับปรุงกระบวนการขนส่งชิ้นส่วน 3 แนวทาง ได้แก่ 1) การขนส่งชิ้นส่วนด้วยพนักงานอย่างเป็นระบบ 2) การขนส่งชิ้นส่วนด้วยพาหนะขนส่งชิ้นส่วนอัตโนมัติ และ 3) การขนส่งชิ้นส่วนด้วยพาหนะขนส่งร่วมกับระบบชี้เฉพาะด้วยคลื่นความถี่วิทยุ โดยนำเสนอแบบจำลองเพื่อหาจำนวนทรัพยากรน้อยที่สุดที่ยังสามารถทำให้การขนส่งชิ้นส่วนให้มีประสิทธิภาพสำหรับแต่ละแนวทางด้วยข้อมูลนำเข้าจากโรงงานได้แก่ 1) ระยะเวลาการเรียกขอชิ้นส่วนในแต่ละจุดการผลิต และ 2) ระยะเวลาการทำงานจัดส่งชิ้นส่วนรอการผลิตจากคลังจัดเก็บเข้าสู่ส่วนการผลิตชิ้นส่วนในแต่ละแนวทางการทำงาน จากนั้นทำการคำนวณหาต้นทุนเฉลี่ยรายปี เพื่อเปรียบเทียบความคุ้มค่าในการปรับปรุงการขนส่ง จากผลของงานวิจัยพบว่า การขนส่งชิ้นส่วนจากส่วนจากคลังจัดเก็บชิ้นส่วนถึงส่วนการผลิตโดยพาหนะขนส่งชิ้นส่วนอัตโนมัติร่วมกับระบบชี้เฉพาะด้วยคลื่นความถี่วิทยุ เป็นแนวทางที่คุ้มค่าที่สุดเมือเทียบกับวิธีอื่น โดยใช้จำนวนพาหนะขนส่งชิ้นส่วนอัตโนมัติทั้งหมด 3 คัน และมีค่าเฉลี่ยต้นทุนรายปีรวมทั้งหมดที่ 578,877.18 บาทต่อปี ซึ่งทางเลือกนี้เมื่อเทียบกับวิธีการทำงานปัจจุบันจะสามารถลดระยะเวลาสูญเสียได้ 8,684 นาทีต่อปี