วิทยานิพนธ์ (บช.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นกับมูลค่าหุ้นของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หนี้สินที่อาจเกิดขึ้นที่นำมาศึกษาในงานวิจัยนี้เป็นหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นที่เมื่อเกิดแล้วจะก่อให้เกิดค่าใช้จ่ายต่อบริษัท ซึ่งแบ่งออกเป็นสามประเภท คือ การค้ำประกัน คดีความฟ้องร้อง และการขายลดลูกหนี้หรือการขายลดเช็ครับล่วงหน้า การศึกษานี้ได้ใช้กระบวนการวิจัยแบบสามเหลี่ยมในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อให้เกิดความน่าเชื่อถือได้ของผลการศึกษา โดยเริ่มจากการนำอัตราส่วนที่ใช้ในการวิเคราะห์ความเสี่ยงทางการเงินของบริษัทมาใช้เป็นตัวเชื่อมโยงในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นและมูลค่าหุ้น อัตราส่วนทางการเงินทางการเงินดังกล่าวประกอบด้วย 5 อัตราส่วนที่จัดอยู่ใน 3 กลุ่ม ได้แก่ อัตราส่วนกลุ่มหนี้สิน อัตราส่วนกลุ่มกำไร และอัตราส่วนกลุ่มกระแสเงินสด หลังจากนั้นจึงนำข้อมูลหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นต่อหุ้นในแต่ละประเภทและราคาหุ้น ณ วันที่บริษัทรายงานงบการเงินต่อตลาดหลักทรัพย์มาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างมูลค่าของรายการหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นกับมูลค่าหุ้นโดยตรงเพื่อยืนยันความสัมพันธ์อีกครั้งหนึ่ง โดยข้อมูลสำหรับงานวิจัยจะเก็บมาจากงบการเงินรายไตรมาสของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในทุกกลุ่มอุตสาหกรรมยกเว้นกลุ่มธุรกิจการเงินและกลุ่มฟื้นฟูกิจการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541-2548 จำนวนทั้งสิ้น 210 บริษัท โดยมีจำนวนหน่วยตัวอย่างทั้งสิ้น 6,720 หน่วย ผลการศึกษาความสัมพันธ์พบว่ามูลค่าของหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นมีความสัมพันธ์กับมูลค่าหุ้น โดยมีขนาดของความสัมพันธ์ไม่มากนักและทิศทางของความสัมพันธ์เป็นบวก อย่างไรก็ตาม การนำอัตราส่วนทางการเงินเข้ามาเชื่อมโยงในการศึกษา พบว่า อัตราส่วนเงินทุนระยะยาวทั้งหมดต่อหนี้สินระยะยาวเป็นอัตราส่วนที่สามารถแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างมูลค่าของหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นและมูลค่าหุ้นได้ดีที่สุด