วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการพัฒนาระบบแผนผลิตหลักของโรงงานผลิตลวดอัดแรงโพสเทนชั่นซึ่งมีรูปแบบการผลิตตามการออกแบบทางวิศวกรรม (Engineering-To-Order) ทำให้ลวดอัดแรงที่ใช้ในโครงสร้างขึ้นอยู่กับธรรมชาติของโครงการ เช่น ลักษณะการใช้งาน รูปแบบการรับน้ำหนัก ซึ่งจำเป็นต้องถูกออกแบบโดยวิศวกรที่แตกต่างกันในแต่ละโครงการ โรงงานผลิตจึงได้รับข้อมูลความต้องการน้ำหนักลวดของแต่ละโครงการล่าช้าหรือใกล้เคียงกำหนดเวลาความต้องการใช้ ส่งผลให้ไม่สามารถวางแผนให้ดำเนินการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีความไม่แน่นอนของแผนที่วางไว้ การวิจัยนี้จึงศึกษาข้อมูลการออกแบบในอดีตเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างสัดส่วนปริมาณลวดอัดแรงต่อพื้นที่และของปัจจัยทางวิศวกรรมของโครงสร้างที่ทราบก่อนการออกแบบโดยใช้วิธีการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-Way Analysis of Variance) ด้วยค่าความเชื่อมั่น 95% พบว่าปัจจัยทางวิศวกรรมสี่ปัจจัยที่มีผลต่อสัดส่วนน้ำหนักลวดอัดแรงต่อพื้นที่คือระยะห่างระหว่างช่วงเสา ความลึกของคานกว้าง ความหนาพื้น และความสามารถในการรับน้ำหนักสถิต จึงนำปัจจัยดังกล่าวมาสร้างแบบจำลองถดถอยแบบเชิงเส้น (Linear Regression Model) เพื่อพยากรณ์น้ำหนักลวดอัดแรงเพื่อไปใช้ในการวางแผนการผลิต นอกเหนือจากการขาดข้อมูลความต้องการใช้ลวดแล้ว การผลิตลวดอัดแรงโพสเทนชั่นยังประสบปัญหาการสื่อสาร การแบ่งหน้าที่และความรับผิดชอบของแผนกต่างๆที่เกี่ยวข้อง เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวจึงมีการจัดประชุมกลุ่มย่อยเพื่อกำหนดขั้นตอนการทำงานมาตรฐานร่วมกัน พร้อมพัฒนาระบบการวางแผนผลิตหลักแบบออนไลน์โดยอาศัยขั้นตอนมาตรฐานและแบบจำลองการพยากรณ์ข้างต้น เมื่อทดสอบประสิทธิภาพของระบบออนไลน์ดังกล่าวในช่วงระหว่างเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ถึง เดือนตุลาคม พ.ศ.2555 พบว่า 95% ของการผลิตเป็นไปตามแผนการผลิตที่ได้วางไว้ในขณะที่อดีตทำได้เพียงประมาณ 60% นอกจากนี้ระบบการวางแผนผลิตหลักดังกล่าวยังสามารถช่วยวางแผนวิธีขนส่งที่เหมาะสมอีกด้วย