วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การใช้สัตว์ช่วยบำบัดเป็นการรักษาทางเลือกที่ยังใหม่ และยังไม่มีผลการศึกษาที่ชัดเจนโดยเฉพาะในประเทศไทย นอกจากนี้สัตว์เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถรับรู้อารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์และตอบสนองกลับได้ รวมไปถึงยังต้องการการดูแลเอาใจใส่เพื่อการมีชีวิตรอด เป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาคุณค่าในตัวเด็ก การวิจัยนี้จึงศึกษาผลของการใช้กระต่ายช่วยบำบัดต่อความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง ภาวะซึมเศร้า และความสุขของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม เพื่อช่วยเพิ่มทางเลือกในการบำบัดเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม ผลของการบำบัดนำมาเป็นแนวทางในการปรับประยุกต์ใช้กับการช่วยเหลือเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรมและเด็กอื่นๆ กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรมทางเพศ ร่างกายและจิตใจที่อยู่ภายใต้การดูแลสถานพัฒนาและฟื้นฟูเด็ก จังหวัดลำปาง อายุ13-18 ปี จำนวน 22 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบประเมินการเห็นคุณค่าในตนเอง แบบประเมินภาวะซึมเศร้า และความสุข ของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม ก่อน หลัง และหนึ่งเดือนหลังทำการทำโปรแกรมกระต่ายช่วยบำบัด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ค่าอัตราส่วน ร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยความแตกต่างของการเห็นคุณค่าในตนเอง ภาวะซึมเศร้าและความสุขของเด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรม สรุปผลการทดลองด้วยสถิติ Generalized Estimating Equations (GEE) และ paired t-test ผลของการใช้โปรแกรมกระต่ายช่วยบำบัดพบว่าโปรแกรมสามารถช่วยให้เด็กที่ถูกกระทำทารุณกรรมเห็นคุณค่าในตนเองเพิ่มขึ้น ลดภาวะซึมเศร้า และมีความสุขได้ระดับหนึ่ง อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ