วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาผลของการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดแอนดราโกจีที่มีต่อความสามารถในการอนุรักษ์วัฒนธรรมของเยาวชนไทใหญ่ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลของการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดแอนดราโกจี ที่มีต่อความสามารถในการอนุรักษ์วัฒนธรรมของเยาวชนไทใหญ่ก่อน และหลังเข้าร่วมกิจกรรม โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi - Experimental Research) การพัฒนากิจกรรมโดยใช้แนวคิดแอนดราโกจี 7 ขั้นตอน คือ 1. การสร้างบรรยากาศในการเรียนรู้ 2. การสร้างโครงสร้างองค์กรที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมในการวางแผน 3. การวิเคราะห์ความต้องการของผู้เข้าร่วมกิจกรรม 4. การก าหนดจุดมุ่งหมาย ในการเรียนรู้ 5. การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ 6. การด าเนินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 7. การประเมินผลการเรียนรู้ และในการจัดกิจกรรมใช้แนวคิดกระบวนการกลุ่ม 4 ขั้นตอน คือ 1. ขั้นการมีส่วนร่วม 2. ขั้นวิเคราะห์ 3. ขั้นสรุป 4. ขั้นประเมินผล การด าเนินการทดลองกิจกรรมใช้การทดลองแบบ One -Group: Pretest Posttest Design ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi Stage Sampling) ซึ่งเป็นเยาวชน ไทใหญ่ ที่มีอายุระหว่าง 18 - 25 ปี จ านวน 35 คน การจัดกิจกรรมใช้เวลา 7 วัน รวมทั้งสิ้น 54 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบวัดความรู้วัฒนธรรมในด้านภาษาของเยาวชนไทใหญ่ แบบวัดทักษะวัฒนธรรมในด้านภาษาของเยาวชนไทใหญ่ ได้แก่ แบบประเมิน ทักษะการพูดสนทนา แบบประเมินทักษะการอ่านออกเสียง แบบประเมินทักษะการเขียน และแบบวัดเจตคติในวัฒนธรรมด้านภาษาของเยาวชนไทใหญ่ ผลวิจัยพบว่า 1. ผลของการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามแนวคิดแอนดราโกจีที่มีต่อความสามารถในการอนุรักษ์วัฒนธรรมของเยาวชนไทใหญ่ มี 7 ขั้นตอน สามารถพัฒนาเยาวชนไทใหญ่ที่เข้าร่วมกิจกรรมให้เกิดความรู้ ทักษะ และเจตคติเพิ่มขึ้น คือ มีความรู้เพิ่มขึ้น (X̅ = 29.17, S.D. = 1.50) มีทักษะการพูดสนทนาเพิ่มขึ้น (X̅ = 85.34, S.D. = 3.35) มีทักษะการอ่านออกเสียงเพิ่มขึ้น(X̅ = 76.97, S.D. = 1.71) มีทักษะการเขียนเพิ่มขึ้น(X̅ = 69.17, S.D.= 3.72) และมีเจตคติอยู่ในระดับมาก (X̅ = 4.36, S.D.= 0.17) 2. ผลของการจัดกิจกรรม พบว่า เยาวชนไทใหญ่ที่เข้าร่วมกิจกรรมมีความสามารถในการอนุรักษ์วัฒนธรรมของเยาวชนไทใหญ่หลังทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง ในด้านความรู้ ทักษะการพูดสนทนา ทักษะ การอ่านออกเสียง ทักษะการเขียน และเจตคติของเยาวชนไทใหญ่เพิ่มขึ้นจากก่อนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติทีระดับ .05 แสดงว่ากิจกรรมดังกล่าวมีเนื้อหาและกระบวนการจัดกิจกรรม ที่ส่งเสริมความสามารถใน การอนุรักษ์วัฒนธรรมของเยาวชนไทใหญ่ในด้านความรู้ ทักษะ และเจตคติที่ดีขึ้น