วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการปริทรรศน์เอกสารของนิสิตคณะครุศาสตร์ก่อนและหลังการสอนวิจัยแบบเน้นการปริทรรศน์เอกสาร 2) เปรียบเทียบทักษะการปริทรรศน์เอกสารของนิสิตคณะครุศาสตร์กลุ่มที่ได้รับการสอนและไม่ได้รับการสอนวิจัยแบบเน้นการปริทรรศน์เอกสาร และ 3) พัฒนาโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของทักษะการปริทรรศน์เอกสารของนิสิตคณะครุศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตระดับบัณฑิตศึกษาที่กำลังศึกษาในคณะครุศาสตร์ ในปีการศึกษา 2550 ที่เข้ารับการอบรมทักษะการทำวิจัยแบบเน้นทักษะการปริทรรศน์เอกสารชุดฝึกทักษะการปริทรรศน์เอกสารที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น จำนวน 2 กลุ่ม จำนวนกลุ่มละ 30 คน ที่ได้จากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบประเมินทักษะการรู้สารสนเทศ ค่าความเที่ยง 0.545 - 0.866 และแบบประเมินทักษะการปริทรรศน์เอกสาร ค่าความเที่ยง 0.538 - 0.829 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติภาคบรรยาย การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ด้วยโปรแกรม SPSS for Window และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นด้วยโปรแกรมลิสเรล ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. หลังการสอนวิจัยแบบเน้นทักษะการปริทรรศน์เอกสาร นิสิตมีระดับทักษะการปริทรรศน์เอกสารสูงขึ้นกว่าก่อนการสอนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. นิสิตกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบเน้นทักษะการปริทรรศน์เอกสารมีระดับทักษะการปริทรรศน์เอกสารสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการสอนวิจัยแบบเน้นการปริทรรศน์เอกสาร 3. โมเดลเชิงสาเหตุของทักษะการปริทรรศน์เอกสารของนิสิตคณะครุศาสตร์มีความสอดคล้องกับข้อมูล เชิงประจักษ์ x² =31.85, df=41, P=0.84669, GFI = 0.91, AGFI=0.85, RMR=96.04, RMSEA=0.000 ตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของทักษะการปริทรรศน์เอกสารได้ร้อยละ 76 ตัวแปรเชิงสาเหตุที่ส่งผลทางตรงต่อทักษะการปริทรรศน์เอกสาร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ได้แก่ การสอนวิจัยแบบเน้นทักษะการปริทรรศน์เอกสาร (0.56) ทักษะการรู้สารสนเทศ (0.47) และทักษะภาษาอังกฤษ (0.19)