วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มุ่งศึกษากระบวนการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกรุงเทพฯ และ ประสิทธิผลการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวกรุงเทพฯของนักท่องเที่ยว โดย มีวิธีการศึกษา 2 ส่วน 1. การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) คือ ศึกษาจากเอกสารและสื่อต่างๆที่เกี่ยวข้อง รวมทั้ง สัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับผู้ที่เกี่ยวข้อง 7 คน และ 2. การวิจัยเชิงปริมาณ (Qualitative Research) มี แนวทางการวิจัยเชิงสำรวจแบบวัดครั้งเดียว ด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 430 คน ใช้ แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูล หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าสัมประสิทธ์ิ สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกรุงเทพ ฯ ประกอบด้วย 1. ผู้ส่งสาร คือ กองการท่องเที่ยว สำนักวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยวกรุงเทพ มหานคร 2. ผู้รับสาร คือ นัก ท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างประเทศ 3. สาร คือ ข้อมูลข่าวสารซึ่งกองการท่องเที่ยวฯเผยแพร่แก่ นักท่องเที่ยว เชิงวัจนภาษาและอวัจนภาษา แบ่งเป็นข้อมูลข่าวสารพื้นฐานที่จำเป็น และข้อมูลข่าวสารที่ แปลกใหม่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว 4. สื่อ/ช่องสาร คือ สื่อมวลชน สื่อบุคคล แ ละสื่ออื่นๆ กลยุทธ์การสื่อสาร เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว แบ่งเป็น กลยุทธ์การสื่อสารเชิงรับ และกลยุทธ์การสื่อสารเชิงรุก โดยมี กลยุทธ์การใช้สื่อ และกลยุทธ์การนำเสนอสารประกอบ ผลการวิจัยการแสวงหาข่าวสาร การใช้ประโยชน์ และความพึงพอใจต่อข่าวสารของกลุ่มตัวอย่าง นักท่องเที่ยวชาวไทย และชาวต่างประเทศ พบว่า โดยรวมนักท่องเที่ยวชาวไทย และชาวต่างประเทศ มีการ แสวงหาข่าวสาร การใช้ประโยชน์ และความพึงพอใจต่อข่าวสารเกี่ยวกับการท่องเที่ยวกรุงเทพฯสัมพันธ์กัน ในเชิงบวก และเมื่อพิจารณาเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวไทย พบว่า การแสวงหาข่าวสาร การใช้ประโยชน์ และ ความพึงพอใจต่อข่าวสารสัมพันธ์กันเชิงบวก ในขณะที่เมื่อพิจารณาเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ พบว่า การแสวงหาข่าวสารแสวงหาข่าวสารจากสื่ออื่นๆ มีความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์ในเชิงบวก ส่วน การแสวงหาข่าวสารจากสื่อมวลชน สื่อบุคคล ไม่มีความสัมพันธ์กับการใช้ประโยชน์ การแสวงหาข่าวสาร ไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจ ส่วนการใช้ประโยชน์มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในเชิงบวก