วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

จัดทำแผนแม่บทการพัฒนาระบบการจราจรภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมีระยะเวลาระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2553 และมีขอบเขตการศึกษาครอบคลุมพื้นที่ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และบริเวณพื้นที่โดยรอบที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากการเดินทางของประชากร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย การศึกษาแผนแม่บทนี้ เริ่มด้วยการสำรวจ 1) ข้อมูลทางด้านกายภาพของพื้นที่และเส้นทางการเดินทางภายในมหาวิทยาลัยและรอบนอกมหาวิทยาลัย 2) ข้อมูลการเดินทางที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่มหาวิทยาลัย ข้อมูลเหล่านี้จะนำไปวิเคราะห์เพื่อพัฒนาแบบจำลองวิเคราะห์การเดินทางของประชากรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และนำไปใช้ทำนายปริมาณสภาพการเดินทางที่จะเกิดขึ้นในอนาคต แนวทางการพัฒนาระบบการจราจรเพื่อรองรับสภาพการเดินทางที่จะเกิดขึ้นมี 2 รูปแบบ คือ 1) แนวทางพัฒนาระบบจราจรเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะจุดที่สามารถดำเนินการได้ในระยะสั้นประกอบด้วย การปรับปรุงทางแยกภายในมหาวิทยาลัย การปรับปรุงผิวจราจรภายในมหาวิทยาลัย การจัดระเบียบการเดินรถภายในมหาวิทยาลัย การปรับปรุงทางเท้าภายในมหาวิทยาลัย และ 2) แนวทางพัฒนาระบบจราจรเชิงบูรณาการที่จะดำเนินการในระยะยาว ประกอบด้วย การจำกัดและควบคุมรถยนต์ที่เข้าออกมหาวิทยาลัยของรถยนต์ การจัดที่จอดรถยนต์ภายในมหาวิทยาลัย และการจัดรถบริการภายในมหาวิทยาลัยวิเคราะห์ผลดีและผลเสียที่เกิดขึ้นจากแนวทางพัฒนาระบบการจราจรที่นำเสนอทั้งทางเศรษฐศาสตร์และทางวิศวกรรมจราจรเพื่อเปรียบเทียบ และคัดเลือกแนวทางที่เหมาะสมกับการจัดทำแผนแม่บทพัฒนาระบบการจราจรภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แผนแม่บทนี้จะเป็นกรอบชี้นำการพัฒนาระบบการจราจรภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่สามารถรองรับความต้องการการเดินทางของประชากรจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะส่งผลต่อเนื่องให้มหาวิทยาลัยสามารถดำเนินการได้ตามปณิธานของมหาวิทยาลัย