| ชื่อเรื่อง | : | โครงการจัดสร้างข้อสะโพกเทียมสำหรับประชากรไทย การวัดขนาดทางกายวิภาคของกระดูกต้นขาส่วนต้น การสร้างแบบจำลองกระดูกต้นขา และการวิเคราะห์จำนวนขนาดสำหรับการจัดสร้างข้อสะโพกเทียม |
| นักวิจัย | : | ภพ เหลืองจามีกร |
| คำค้น | : | กระดูกต้นขา , ข้อเทียม , กายอุปกรณ์ -- ไทย -- การวัด , Femur , Artificial joints , Prosthesis -- Thailand -- Measurement |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | พิบูลย์ อิทธิระวิวงศ์ , วัชระ วิไลรัตน์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2550 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/39876 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550 ข้อมูลการวัดขนาดทางกายวิภาคของกระดูกต้นขาส่วนต้นในคนไทย 114 คน ถูกวัดจากภาพถ่ายรังสีในแนว AP และ Lateral โดยหาค่าเฉลี่ยความกว้างของกระดูกต้นขาส่วนต้นที่ระดับรอยตัดคอกระดูก และที่ต่ำกว่ารอยตัดคอกระดูกที่ระดับ 20, 40, 60 ม.ม. ในแนว AP คือ 45.14, 27.82, 18.79, 15.14 และ 11.77 ม.ม และในแนว Lateral คือ44.21, 28.67, 19.54, 16.06และ 14.08 ม.ม. ตามลำดับ ความยาวของกระดูกต้นขาจากตำแหน่งของส่วนที่แคบที่สุดของกระดูกต้นขาวัดจากระดับรอยตัดคอกระดูกมีค่าโดยเฉลี่ย คือ 124.54 ม.ม. และเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับขนาดทางกายวิภาคของคนเกาหลี ฝรั่งเศส และ อเมริกัน พบว่า ในแนว AP ความกว้างของกระดูกต้นบริเวณ Metaphysis ในคนไทยจะกว้างกว่าคนฝรั่งเศส และอเมริกันอย่างมีนัยสำคัญและ ความกว้างของส่วนที่แคบที่สุดจะแคบกว่า คนฝรั่งเศสและอเมริกาส่วนในแนว Lateral พบว่าไม่มีความแตกต่างกัน และเมื่อเปรียบเทียบกับคนเกาหลี พบว่าในแนว AP ความกว้างของกระดูกต้นบริเวณ Metaphysis ในคนไทยจะแคบกว่าและ ความกว้างของส่วนที่แคบที่สุด จะกว้างกว่า คนเกาหลี ส่วนในแนว Lateral พบว่าของคนไทยกว้างกว่าของคนเกาหลีทั้งสองส่วน กายวิภาคของกระดูกต้นขาคนไทยแบ่งได้เป็น 3 กลุ่ม ตามค่า Canal Flaring Index( CFI ) คือกลุ่ม Standard ( CFI 3.0-4.7 ) ร้อยละ 75 กลุ่ม Stovepipe (CFI < 3.0 ) ร้อยละ 9.5 และกลุ่ม Champagne glass (CFI > 4.7 ) ร้อยละ 15.52 จากข้อมูลจะสร้างแบบจำลองกระดูกต้นขาส่วนต้นของคนไทยโดยใช้โปรแกรม MIMICและนำมาวิเคราะห์เพื่อกำหนดจำนวนขนาดของข้อสะโพกเทียมที่ใช้ในการครอบคลุมประชากรไทยให้ได้มากที่สุดพบว่า ถ้ากำหนดให้มี 3, 4, 5, 6 และ 7 ขนาดจะ ครอบคลุมประชากรไทยได้ประมาณร้อยละ 57.9, 63.2, 69.3, 74.6 และ 94.74 ตามลำดับ |
| บรรณานุกรม | : |
ภพ เหลืองจามีกร . (2550). โครงการจัดสร้างข้อสะโพกเทียมสำหรับประชากรไทย การวัดขนาดทางกายวิภาคของกระดูกต้นขาส่วนต้น การสร้างแบบจำลองกระดูกต้นขา และการวิเคราะห์จำนวนขนาดสำหรับการจัดสร้างข้อสะโพกเทียม.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ภพ เหลืองจามีกร . 2550. "โครงการจัดสร้างข้อสะโพกเทียมสำหรับประชากรไทย การวัดขนาดทางกายวิภาคของกระดูกต้นขาส่วนต้น การสร้างแบบจำลองกระดูกต้นขา และการวิเคราะห์จำนวนขนาดสำหรับการจัดสร้างข้อสะโพกเทียม".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ภพ เหลืองจามีกร . "โครงการจัดสร้างข้อสะโพกเทียมสำหรับประชากรไทย การวัดขนาดทางกายวิภาคของกระดูกต้นขาส่วนต้น การสร้างแบบจำลองกระดูกต้นขา และการวิเคราะห์จำนวนขนาดสำหรับการจัดสร้างข้อสะโพกเทียม."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. Print. ภพ เหลืองจามีกร . โครงการจัดสร้างข้อสะโพกเทียมสำหรับประชากรไทย การวัดขนาดทางกายวิภาคของกระดูกต้นขาส่วนต้น การสร้างแบบจำลองกระดูกต้นขา และการวิเคราะห์จำนวนขนาดสำหรับการจัดสร้างข้อสะโพกเทียม. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
|
