วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การสร้างแบบจำลองของมือนั้นเป็นงานวิจัยที่มีความท้าทายเป็นอย่างมากในการสร้างภาพเคลื่อนไหวด้วยคอมพิวเตอร์ เพราะว่ามือเป็นอวัยวะที่มีการเคลื่อนไหวซับซ้อน และนั่นทำให้แบบจำลองของมือนั้น ประกอบไปด้วยองศาเสรีที่ไม่น้อยกว่า 20 องศาเสรีดังนั้นการแก้ปัญหาเช่นนี้ มักต้องการการสร้างฐานข้อมูลขนาดใหญ่ด้วยอุปกรณ์พิเศษ ซึ่งจำเป็นต้องใช้ค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง ในงานวิจัยชิ้นนี้ได้นำเสนอวิธีการสร้างแบบจำลองของมือโดยใช้การสร้างสมการข้อจำกัดมาเพื่อกรอบคำตอบ และได้นำเสนอสมการข้อจำกัดใหม่สำหรับแบบจำลองของมือคือข้อจำกัดความเท่ากันของกระดูกและข้อจำกัดวัตถุแข็งเกร็ง โดยงานวิจัยชิ้นนี้ได้ใช้กระบวนการหาค่าเหมาะสมที่สุด เพื่อลดความกำกวมระหว่างจุดข้อกระดูกในสองมิติและท่าทางของมือในสามมิติ โดยวิธีการของเราไม่จำเป็นต้องมีความรู้เรื่องความยาวกระดูกและพารามิเตอร์ของกล้องมาก่อน และ เราไม่จำเป็นต้องสร้างฐานข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อที่จะค้นหาคำตอบ ทำให้สามารถลดค่าใช้จ่ายไปได้มาก ซึ่งจากงานวิจัยนี้ได้หาค่าความผิดพลาดจากการประมาณกระดูกซึ่งจะเฉลี่ยอยู่ที่ 31 เปอร์เซ็นต์ แต่ระบบก็ยังสามารถทำงานได้