วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหามาตรการการปรับปรุงประสิทธิภาพพลังงานในกระบวนการผลิตสำหรับอุตสาหกรรมแก้วและกระจก เนื่องจากเป็นอุตสาหกรรมที่บริโภคพลังงานสูงและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มระดับการบริโภคพลังงานต่อไปตามการขยายตัวของเศรษฐกิจและการพัฒนาและปรับปรุงประสิทธิภาพพลังงานของอุตสาหกรรมแก้วและกระจกในประเทศไทยพบว่ายังไม่มีหน่วยงานใดที่เข้ามาส่งเสริมหรือมีมาตรการใดๆที่ช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพพลังงานอย่างเป็นรูปธรรม ในการหามาตรการจำเป็นต้องรู้เสียก่อนว่าประสิทธิภาพพลังงานของอุตสาหกรรมเป็นอย่างไร งานวิจัยนี้จึงใช้ค่าดัชนีการบริโภคพลังงานจำเพาะ (Specific Energy Consumption ; SEC) ซึ่งเป็นค่าชี้วัดการบริโภคพลังงานในกระบวนการผลิตมาประเมินประสิทธิภาพพลังงานของอุตสาหกรรมแก้วและกระจก ได้แก่ อุตสาหกรรมผลิตกระจก อุตสาหกรรมขวดแก้ว อุตสาหกรรมเครื่องแก้ว และอุตสาหกรรมฉนวนใยแก้ว โดยดำเนินการตรวจวัดการบริโภคพลังงานไฟฟ้า เชื้อเพลิงและรวบรวมข้อมูลด้านผลผลิต ในกระบวนการผลิตตั้งแต่การเตรียมวัตถุดิบจนถึงขั้นตอนการบรรจุและฝ่ายสนับสนุน (Utility) จากนั้นนำข้อมูลมาหาค่า SEC ของแต่ละกระบวนการผลิต แล้วนำมาเทียบเคียงพลังงาน(Benchmarking)กับค่า SEC ที่เป็นไปได้และมีประสิทธิภาพพลังงานเหมาะสม โดยนำข้อมูลมาจากสมาคมแก้วและกระจกประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อพิจารณาประสิทธิภาพพลังงานของโรงงานในประเทศ ผลจากการเทียบเคียงพลังงานทำให้ได้ค่า SEC Benchmarking หรือค่าที่ใช้ในการอ้างอิงในการเทียบเคียงพลังงานงาน ซึ่งพบว่าค่าSEC ของอุตสาหกรรมแก้วและกระจกในประเทศไทยมีค่าสูงกว่า SEC Benchmarking แสดงว่าอุตสาหกรรมแก้วและกระจกของประเทศยังสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพพลังงานเพื่อลดค่า SEC ให้ต่ำลงได้ โดยมาตรการที่นำเสนอคือ มาตรการเกี่ยวกับระบบอัดอากาศและมาตรการการนำความร้อนทิ้งกลับมาใช้