วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

กฎหมายด้านการอนุรักษ์พลังงานในอาคารควบคุม มีกฎหมายที่ใช้บังคับและเกี่ยวข้องเช่น พรบ.การ ส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ.2535 พระราชกฤษฎีกา กำหนดอาคารควบคุม พ.ศ. 2538 กฎกระทรวง พลังงาน พ.ศ. 2552 กฎหมายทั้ง 3 ฉบับร่วมกันบังคับใช้ในการอนุรักษ์พลังงานในอาคารควบคุม การบังคับใช้ จึงมีความทับซ้อนของอำนาจหน้าที่ และซ้ำซ้อนของตัวบทกฎหมายประกอบกับกฎหมายมีช่องว่างในการบังคับ ใช้ และเมื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ไม่สามารถประหยัดพลังงานได้จริง เพราะพบว่าอาคารควบคุมในปัจจุบันยังไม่ ประหยัดพลังงาน และ เช่นอาคารสำนักงานทั่วไปมีค่า OTTV มากกว่า 50 W/m2 ค่า RTTV มากกว่า 30 W/m2 และค่าใช้พลังงาน 420 k Wh/m2/yr จากการศึกษา พรบ. การส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 พบว่ามี ประเด็นสำคัญ ได้แก่ การใช้วัสดุ ประสิทธิภาพของเครื่องจักร ช่องเปิดกระจก การวางทิศทางของอาคาร รูปแบบ ของอาคาร ยังไม่ครอบคลุมปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการออกกฎหมาย การอนุรักษ์การใช้พลังงานในอาคาร เพื่อ การศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวข้องพบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพล ได้แก่ คุณสมบัติกันความร้อนของวัสดุผิวนอกอาคาร พื้นที่ ผิวภายนอกอาคารที่น้อยที่สุด ปรับปรุงสภาพแวดล้อมรอบอาคารให้เย็นลง ที่เป็นปัจจัยช่วยลดการใช้พลังงาน ภายในอาคารได้ และการใช้พลังงานของอาคารในทางกฎหมายที่พบปัญหาดังกรณีตัวอย่างที่เลี่ยงกฎหมาย ออก ทางช่องว่างของกฎหมาย เช่นในลักษณะของอาคารชุด การแบ่งเลขที่ห้องตามจำนวนห้อง และการใช้พลังงาน ภายในห้องแต่ละห้องที่สามารถเลี่ยงจากกฎหมายที่กำหนดในลักษณะของอาคารที่ควบคุม ผลจากการวิเคราะห์วิจัยกฎหมาย การอนุรักษ์พลังงานในอาคาร สรุปได้ว่า พรบ.การส่งเสริมการ อนุรักษ์พลังงาน พ.ศ. 2535 และกฎหมายที่เกี่ยวข้องขาดประสิทธิภาพในการแก้ปัญหาในเรื่องของการลดใช้ พลังงานในอาคารและกฎหมายที่ใช้บังคับอาคารควบคุมซึ่งควร แก้ไขเพิ่ม เติม กฎหมายที่ใช้ในปัจจุบันให้ ครอบคลุมทุกประเภทของอาคารอุดช่องว่างของกฎหมาย และลดการใช้พลังงานภายในอาคารได้จริงจากการวิจัย และมีผลพิสูจน์แล้ว โดยมีโคร่งร่างกฎหมาย พรบ.ควบคุมอาคารด้านการอนุรักษ์พลังงานที่เหมาะสมกับอาคาร ในประเทศไทย ที่ควรนำไปใช้บังคับใช้ซึ่งแก้ไข และเพิ่ม เติมในเรื่องของการลดใช้พลังงานภายในอาคารที่ ปฏิบัติได้จริง และการแก้ปัญหาการหลีกเลี่ยงการเข้า เป็นอาคารควบคุม เพื่อการบังคับใช้ให้เกิดความเสมอภาค ไม่ละเมิด ไม่รับภาระ และไม่ลิดรอนสิทธิเสรีภาพ ของผู้ไม่ปฏิบัติ และผู้ปฏิบัติต้องกระทำด้วย ความสมัครใจ และได้ประโยชน์จากการปฏิบัติตาม ของการประหยัดพลังงานลดค่าใช้จ่าย รัฐมีส่วนเข้ามาช่วย เหลือดูแลจริง และมีผลถึงคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น