วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ วิเคราะห์โครงสร้างอุตสาหกรรมการเลี้ยงไก่ของจังหวัดสุพรรณบุรี วิเคราะห์มาตรการควบคุมไข้หวัดนกและต้นทุนของการดำเนินมาตรการควบคุมไข้หวัดนกของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดสุพรรณบุรีจำแนกตามกิจกรรมในแต่ละมาตรการควบคุมไข้หวักนก และวิเคราะห์ผลประโยชน์ของมาตรการควบคุมไข้หวัดนกต่ออุตสาหกรรมการเลี้ยงไก่จังหวัดสุพรรณบุรี ขอบเขตของการศึกษา คือ ปศุสัตว์จังหวัดสุพรรณบุรี ปีงบประมาณพ.ศ. 2548 เป็นการวิเคราะห์ต้นทุนทางตรงภายในองค์กรและผลประโยชน์ของมาตรการควบคุมไข้หวัดนกต่อการเปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจระดับจังหวัดของจังหวัดสุพรรณบุรี ผลการศึกษาพบว่าปศุสัตว์จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นการบริหารงานแบบบนลงล่างโดยมีต้นทุนของมาตรการควบคุมไข้หวัดนกเท่ากับ 10,713,403.93 บาท คิดเป็นร้อยละ 33.33 ของต้นทุนทั้งหมดของปศุสัตว์จังหวัดสุพรรณบุรีจำนวน 33,636,864.08 บาท สัดส่วนของต้นทุนค่าลงทุนต่อต้นทุนค่าดำเนินการ คือ 0.95: 0.05 และภาระงานของมาตรการควบคุมไข้หวัดนก คือ ร้อยละ 46 ต่อภาระงานทั้งหมด และเมื่อจำแนกตามมาตรการควบคุมไข้หวัดนก ได้แก่ มาตรการการเฝ้าระวังโรค มาตรการควบคุมการเคลื่อนย้ายและกักกัน มาตรการทำลายเชื้อโรค มาตรการทำลายสัตว์ป่วยและซากสัตว์ และมาตรการประชาสัมพันธ์ มีสัดส่วนเท่ากับ 0.3902 0.2152 0.1695 0.18890.0363 ตามลำดับ โครงสร้างการเลี้ยงสัตว์ปีกของจังหวัดสุพรรณบุรีมีลักษณะผูกขาดมากขึ้นและมีแนวโน้มเป็นอุตสาหกรรมเลี้ยงไก่ที่มีขนาดใหญ่แบบจ้างเลี้ยง โดยสูญเสียมูลค่าทางเศรษฐกิจไม่ต่ำกว่า 700 ล้านบาท จากการสูญเสียสถานะการผลิตไข่ไก่เพื่อการบริโภคในประเทศไม่ต่ำกว่า 314 ล้านบาท และสูญเสียการผลิตไก่เนื้อไม่ต่ำกว่า 384 ล้านบาท ผลประโยชน์ของมาตรการควบคุมไข้หวัดนกเป็นการลดความน่าจะเป็นของโรคจากไก่สู่คนและคนสู่คนลง และทำให้พฤติกรรมการเฝ้าระวังและการมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาการระบาดของโรคไข้หวัดนกของผู้มีส่วนได้เสียมากยิ่งขึ้น และเป็นการประหยัดทรัพยากรจากการใช้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านการวิเคราะห์ต้นทุนของมาตรการควบคุมไข้หวัดนก