วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดต้นทุนของโพลีอลูมิเนียมคลอไรด์(พีเอซี)ในกระบวนการผลิตน้ำปลอดเกลือแร่ซึ่งใช้ในการต้มเพื่อปั่นกระแสไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมชุดที่5ของโรงไฟฟ้าบางปะกง โดยการประยุกต์ใช้การทดลองจาร์เทสต์ (Jar Test) เพื่อหาปริมาณของพีเอซีที่เหมาะสมสำหรับกระบวนการผลิตน้ำปลอดเกลือแร่และหาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณของพีเอซีกับค่าความขุ่นและค่าpHของน้ำดิบเพื่อนำไปสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในการหาปริมาณของพีเอซีที่เหมาะสมสำหรับกระบวนการผลิตโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอย (Regression Analysis) จากการนำแบบจำลองที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในกระบวนการผลิตพบว่าค่าความขุ่นและpHของน้ำที่วัดได้นั้นยังอยู่ในเกณฑ์ที่กำหนด และความคลาดเคลื่อนของค่าร้อยละของค่าความขุ่นและpHที่ลดลงที่วัดได้จริงนั้นอยู่ในช่วงการยอมรับที่95%ทุกครั้งที่มีการผลิตน้ำปลอดเกลือแร่ ปริมาณพีเอซีที่เหมาะสมสำหรับการผลิตน้ำในแต่ละเดือนมีความแตกต่างกันไปตามฤดูกาล โดยเดือนธันวาคมและมกราคมซึ่งอยู่ในช่วงฤดูหนาวใช้ปริมาณพีเอซีในการผลิตน้ำมากที่สุดคือ 84ppm ส่วนเดือนสิงหาคมและกันยายนใช้ปริมาณพีเอซีในการผลิตน้ำน้อยที่สุดคือ 60ppm การปรับลดปริมาณพีเอซีนอกจากจะส่งผลให้ต้นทุนของพีเอซีลดลงยังส่งผลให้ต้นทุนของโซเดียม ไฮดรอกไซด์(NaOH) ลดลงไปด้วยเนื่องจากเมื่อปริมาณพีเอซีในน้ำลดลงความเป็นกรดของน้ำลดลงทำให้ใช้โซเดียมไฮดรอกไซด์ในการปรับค่าpHของน้ำน้อยลง โดยต้นทุนในการผลิตน้ำปลอดเกลือแร่ของพีเอซีและโซเดียมไฮดรอกไซด์ลดลง 69.9% และ 86.0% ตามลำดับ ต้นทุนโดยรวมของสารเคมีในการผลิตน้ำปลอดเกลือแร่หนึ่งลูกบาศก์เมตรลดลง 27.5% หรือประมาณ 66,000 บาทต่อปีสำหรับปริมาณน้ำที่ใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า