วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงระบบควบคุมการผลิตในสายการผลิตยางรถยนต์ให้ปริมาณการจัดเก็บงานระหว่างผลิตลดลง จากการศึกษาพบว่าขาดการวางแผนการผลิตชิ้นส่วนประกอบประจำวันและขาดเครื่องมือในการควบคุมระบบการผลิตที่มีประสิทธิภาพ จึงทำให้ปริมาณการผลิตชิ้นส่วนประกอบที่ได้โดยเฉลี่ยเท่ากับ 20,000 เส้นต่อวัน ในขณะที่ความต้องการเส้นยางต่อวันโดยเฉลี่ยเท่ากับ 10,000 เส้นต่อวัน กล่าวคือปริมาณการผลิตจริงสูงกว่าปริมาณของความต้องการเส้นยางประมาณ 2 เท่า จึงส่งผลให้เกิดปัญหาปริมาณการจัดเก็บงานระหว่างผลิตมากเกินความจำเป็น ในการดำเนินงานวิจัยนี้ได้นำระบบคัมบังมาเป็นเครื่องมือในการปรับปรุงระบบควบคุมการผลิตเพื่อให้กระบวนการผลิตมีการทำงานที่เป็นจังหวะเดียวกัน และส่งผลให้ปริมาณการจัดเก็บงานระหว่างผลิตลดลง โดยมีขั้นตอนการดำเนินงานวิจัย 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การวิเคราะห์ปัญหาและสาเหตุที่ทำให้เกิดปริมาณการจัดเก็บงานระหว่างผลิตจำนวนมาก 2) ทำการปรับปรุงระบบควบคุมการผลิต โดยใช้ระบบคัมบัง 3) เปรียบเทียบผลระหว่างก่อนและหลังการปรับปรุงระบบควบคุมการผลิต ผลการดำเนินงานวิจัยพบว่าปริมาณการจัดเก็บงานระหว่างผลิตลดลงจากเดิม 23.1 – 38.7 ชั่วโมงต่อวัน เหลือ 22.9 – 23.6 ชั่วโมงต่อวัน