วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และเปรียบเทียบความตรงของโมเดลการวัดตัวแปรบริบทโรงเรียนกับตัวแปรความเหนื่อยหน่ายแบบรวมและแบบแยกองค์ประกอบ 2) พัฒนาและตรวจสอบโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของผลการปฏิบัติงานที่มีตัวแปรความ เชื่อในประสิทธิภาพของตน ความเหนื่อยหน่าย และความพึงพอใจงานเป็นตัวแปรส่งผ่าน และ 3) วิเคราะห์ลักษณะการส่งผ่านของตัวแปรความเชื่อในประสิทธิภาพของตน ความเหนื่อยหน่าย และความพึงพอใจงานในโมเดลผลการปฏิบัติงานของครู กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูผู้สอนในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 845 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ความตรงของโมเดลด้วยโปรแกรมลิสเรล ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลการวัดบริบทโรงเรียนและโมเดลการวัดความเหนื่อยหน่ายแบบรวมองค์ประกอบมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์มากกว่าโมเดลการวัดแบบแยกองค์ประกอบ 2) ผลการวิเคราะห์ความตรงของโมเดล พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์มีค่า = 102.88, df=85, p=0.091, GFI=0.987, AGFI=0.972, RMR=0.009, RMSEA=0.016 โดยตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลการปฏิบัติงานของครูได้ร้อยละ 75.9 และ 3) ตัวแปรความเชื่อประสิทธิภาพของตน ความเหนื่อยหน่าย และความพึงพอใจงานมีบทบาทการส่งผ่านแบบสมบูรณ์จากบริบทโรงเรียนไปยังผลการปฏิบัติงานของครู และตัวแปรความเหนื่อยหน่ายมีบทบาทส่งผ่านแบบบางส่วนจากความกดดันด้านเวลาไปยังผลการปฏิบัติงานของครู