วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้นำเสนอแบบจำลองไฟไนต์เอลิเมนต์สามมิติเพื่อทำนายความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยแรงอัดและหน่วยการหดตัวของทรงกระบอกคอนกรีตที่ถูกโอบรัดทั้งหมดหรือบางส่วนด้วยแผ่นพอลิเมอร์เสริมเส้นใย โดยทำการตรวจสอบความเหมาะสมของแบบจำลองกับผลทดสอบที่ผ่านมา โดยแบบจำลองได้ใช้ในการศึกษาผลกระทบของตัวแปรต่างๆต่อประสิทธิผลการโอบรัดในด้านกำลังและความเหนียวของทรงกระบอกคอนกรีตที่ถูกโอบรัด โดยพบว่าหน่วยการยืดตัวประลัยของแผ่นพอลิเมอร์เสริมเส้นใยมีผลต่อประสิทธิผลการโอบรัดในด้านกำลังและความเหนียวมากที่สุด รองลงมาคือความหนาของแผ่นพอลิเมอร์เสริมเส้นใย โมดูลัสยืดหยุ่นของแผ่น พอลิเมอร์เสริมเส้นใย และหน่วยแรงอัดประลัยของคอนกรีตที่ไม่ถูกโอบรัด ตามลำดับ ในกรณีการโอบรัดบางส่วน (2 3 4 และ 5 แถบ) พบว่า รูปแบบการโอบรัดที่เหมาะสมที่สุดคือการใช้ระยะห่างระหว่างแถบที่แถบน้อยที่สุด (5 แถบ) ซึ่งในกรณีนี้ การเพิ่มขึ้นของกำลังรับแรงอัดเนื่องจากการโอบรัดจะเป็นสัดส่วนกับปริมาณของแผ่นพอลิเมอร์เสริมเส้นใย