วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ความต้องการพลังงานในปัจจุบันเพิ่มสูงขึ้นในทุกปี และเป้าหมายของงานวิจัยนี้คือศึกษาการนำไบโอดีเซลมาใช้เป็นเชื้อเพลิงทางเลือกสำหรับการขนส่งในประเทศไทย ซึ่งอาจสร้างทางออกสู่ความยั่งยืนของพลังงานในอนาคตได้ งานวิจัยนี้เปรียบเทียบภาวะของการผลิตไบโอดีเซลที่แตกต่างกันซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น 7 กรณีศึกษา โดยใน 3 กรณีแรกจะเป็นข้อมูลกระบวนการผลิตไบโอดีเซลในประเทศไทย และ 4 กรณีหลังเป็นข้อมูลจากการจำลองกระบวนการ มีการเปรียบเทียบสารตั้งต้นสองชนิดซึ่งได้แก่ ปาล์มน้ำมัน และสบู่ดำ ซึ่งกรณีศึกษาทั้งหมดจะนำไปประเมินเอเมอร์จีซึ่งมีตัวชี้วัด ได้แก่ ส่วนที่หมุนเวียนได้ (PR) ผลได้ของเอเมอร์จี (EYR) ภาระที่สิ่งแวดล้อมได้รับ (ELR) และตัวชี้วัดความยั่งยืน (ESI) กรณีศึกษาการผลิตไบโอดีเซลในประเทศไทยที่ให้ผลดีที่สุดคือกรณีที่ 1 ซึ่งเป็นกระบวนการผลิตไบโอดีเซลจากปาล์มน้ำมันในระบบต้นแบบ และสำหรับแบบจำลองคือกรณีที่ 7 ซึ่งเป็นแบบจำลองกระบวนการผลิตไบโอดีเซลจากเมทานอลที่ได้ในระบบผ่านกระบวนการทั่วไปซึ่งมีระบบผลิตกระแสไฟฟ้าและไอน้ำเพิ่มเข้ามา มีตัวชี้วัดดังนี้ PR 20% (กรณีที่ 1) 26% (กรณีที่ 7) EYR 1.38 (กรณีที่ 1) 1.65 (กรณีที่ 7) ELR 3.94 (กรณีที่ 1) 2.44 (กรณีที่ 7) ESI 0.35 (กรณีที่ 1) และ 0.52 (กรณีที่ 7) ผลการประเมินเอเมอร์จีพบว่าความยั่งยืนของระบบปัจจุบันในประเทศไทยยังไม่ดีพอ เนื่องจากมีการใช้ทรัพยากรไม่หมุนเวียนเป็นปริมาณมาก