วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของจิตบำบัดประคับประคองต่อภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลามที่ได้รับเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลามที่รับการรักษาในแผนกผู้ป่วยในของสถาบันมะเร็งแห่งชาติ จังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 26 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง และสุ่มเข้ากลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 13 คน เก็บข้อมูลกลุ่มควบคุมจนครบกำหนด 13 คนก่อน แล้วจึงเก็บข้อมูลกลุ่มทดลอง โดยจัดกลุ่มตัวอย่างที่ได้รับตามเกณฑ์ที่กำหนด กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมจิตบำบัดประคับประคอง 4 ครั้ง ครั้งละ 45-60 นาที ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นทำความรู้จักคุ้นเคย, ขั้นแก้ปัญหา และขั้นปัญหาได้รับการแก้ไข เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) เครื่องมือประเมินภาวะซึมเศร้า 2) โปรแกรมจิตบำบัดประคับประคอง เครื่องมือทั้ง 2 ชุด ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ค่าความเที่ยงของแบบประเมินภาวะซึมเศร้า เท่ากับ .78 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัย พบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนภาวะซึมเศร้าของกลุ่มทดลองภายหลังได้รับโปรแกรมจิตบำบัดประคับประคองน้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t[subscript df = 25] = 4.392, p is less than .05) 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนภาวะซึมเศร้าของกลุ่มทดลองภายหลังได้รับโปรแกรมจิตบำบัดประคับประคองน้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t[subscript df = 24] = 4.345, p is less than .05)