วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

งานวิจัยนี้ศึกษาการขจัดกำมะถันอินทรีย์ที่มีโครงสร้างเป็นแอโรแมติก โดยการดูดซับด้วยซีโอไลต์ชนิดฟูจาไซต์ ได้แก่ Nay และ HUSY ที่ผ่านการแลกเปลี่ยนไอออนด้วยสารละลายโลหะชนิดต่างๆ ได้แก่ Cu, Ni, Zn และ La การดูดซับทำที่อุณหภูมิห้องและความดันบรรยากาศ โดยใช้น้ำมันเชื้อเพลิงจำลองซึ่งเป็นสารละลายของกำมะถันอินทรีย์ ได้แก่ ไทโอฟีน เบนโซไทโอฟีน และไดเบนโซไทโอฟีน ปริมาณ 500 ppm ในตัวทำละลายเฮกเซนหรือเฮกซะเดกเคน และน้ำมันเชื้อเพลิงจริง ได้แก่ น้ำมันดีเซลที่มีปริมาณกำมะถันอินทรีย์ 229 ppm จากผลการศึกษาพบว่าชนิดและปริมาณของไอออนโลหะรวมถึงโครงสร้างของซีโอไลต์มีผลต่อการดูดซับกำมะถันอินทรีย์แต่ละชนิด โดยซีโอไลต์ที่สามารถขจัด ไทโอฟีน เบนโซไทโอฟีนและไดเบนโซไทโอฟีนได้ดี คือ LaNay LaHUSY และ CuNay ตามลำดับ และในการศึกษาผลของสารอินทรีย์อื่นๆ ที่มีโครงสร้างเป็นแอโรแมติก พบว่าซีโอไลต์ LaHUSY ให้ผลการเลือกดูดซับเบนโซไทโอฟีนและไดเบนโซไทโอฟีนดีที่สุด เนื่องจาก La [superscript s+] ที่แลกเปลี่ยนบนซีโอไลต์ทำให้เกิดการดูดซับโดยตรงระหว่างอะตอมซัลเฟอร์ของกำมะถันอินทรีย์กับไอออนโลหะบนซีโอไลต์มากกว่าเกิดการดูดซับแบบเชิงซ้อนที่พันธะ [pi] ของวงแอโรแมติก เมื่อนำซีโอไลต์ LaHUSY ไปดูดซับกำมะถันอินทรีย์ในน้ำมันดีเซล พบว่าที่อัตราส่วนโดยน้ำหนักของน้ำมันดีเซลต่อตัวดูดซับเป็น 10:2.5 สามารถขจัดกำมะถันอินทรีย์ในน้ำมันดีเซลจาก 229 ppm ให้เหลือเพียง 42 ppm โดยกำมะถันอินทรีย์ชนิด 4-เมทิลไดเบนโซไทโอฟีน (4-MDBT) จะถูกดูดซับไว้ได้มากที่สุด