วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์และโรคเอดส์ของผู้ชายที่เข้ามารับการตรวจโรคที่กลุ่มโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (โรงพยาบาลบางรัก) การรวบรวมตัวอย่างใช้เวลา 3 เดือนได้จำนวนตัวอย่างทั้งหมด 318 ราย พฤติกรรมเสี่ยงที่ศึกษา ได้แก่ ความรู้เรื่องโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์และโรคเอดส์ ประวัติการเป็นโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา การมีเพศสัมพันธ์กับคู่นอนและการใช้ถุงยางอนามัย การมีคู่นอนหลายคน และการมีเพศสัมพันธ์หลังดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรือเสพสารเสพติดในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา การวิจัยนี้ใช้แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล กับพฤติกรรมเสี่ยงต่างๆ และแบบสอบถามความรู้เรื่องโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์และโรคเอดส์ และใช้ผลวินิจฉัยการตรวจโรคจากโรงพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และหาความสัมพันธ์โดยใช้ไคสแควร์ ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ คือ คะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์และโรคเอดส์ของกลุ่มที่ติดโรคแตกต่างจากกลุ่มที่ไม่ติดโรคเล็กน้อย (14.8 และ 14.7 ตามลำดับ) กลุ่มที่ติดโรคประมาณ 1 ใน 4 มีประวัติการเป็นโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา ซึ่งมากกว่ากลุ่มที่ไม่ติดโรค การมีเพศสัมพันธ์ กลุ่มที่ติดโรคมีเพศสัมพันธ์ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมามากกว่ากลุ่มที่ไม่ติดโรค (ร้อยละ 92.7 และ 87.5 ตามลำดับ)ซึ่งในจำนวนนี้พบว่ากลุ่มที่ติดโรคมีอัตราการใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งร้อยละ 15.8 ส่วนกลุ่มที่ไม่ติดโรคใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งร้อยละ 21.8 กลุ่มที่ติดโรคร้อยละ 74.1 รายงานว่ามีคู่นอนหลายคน ขณะที่กลุ่มที่ไม่ติดโรค (ร้อยละ 57.1) มีคู่นอนหลายคน นอกจากนี้กลุ่มที่ติดโรค 3 ใน 4 รายงานว่ามีเพศสัมพันธ์หลังดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ ขณะที่กลุ่มไม่ติดโรคประมาณครึ่งหนึ่งมีเพศสัมพันธ์หลังดื่มเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์ ในการหาความสัมพันธ์ทางสถิติ พบว่าพฤติกรรมเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับการติดโรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ ได้แก่ การมีคู่นอนหลายคนมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และการมีเพศสัมพันธ์หลังดื่มแอลกอฮอล์มีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.001 ตามลำดับ