วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความวิตกกังวลในการหางานทำและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความวิตกกังวลในการหางานทำของนิสิตปริญญาตรีชั้นปีสุดท้าย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตปริญญาตรีชั้นปีสุดท้าย จำนวน 400 คน ที่สำเร็จการศึกษาแล้วจะหางานทำ ไม่ได้ศึกษาต่อหรือทำงานที่มีอยู่แล้ว โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความวิตกกังวลในการหางานทำ และแบบประเมินความวิตกกังวลในการหางานทำ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Independence t – test, One-way ANOVA, Pearson Correlation และ Multiple Linear Regression Analysis ตามความเหมาะสม ผลการศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนความวิตกกังวลในการหางานทำของกลุ่มตัวอย่างมีค่าเท่ากับ 58.9 และ 12.96 ตามลำดับ ค่าที่เป็นไปได้ระหว่าง 25-125 คะแนน เมื่อใช้เกณฑ์ Mean +- 1 SD กำหนดระดับคะแนนความวิตกกังวลในการหางานทำ พบว่าร้อยละ 15.5 ของกลุ่มตัวอย่างมีความวิตกกังวลในการหางานทำสูง ซึ่งมีค่าคะแนนสูงกว่า 72 คะแนน ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความวิตกกังวลในการหางานทำ ได้แก่ เพศหญิง ระดับความสามารถทางด้านภาษาอังกฤษไม่ดี และความไม่สอดคล้องของความสนใจในอาชีพกับวิชาเอกที่ได้เรียนมา ผลการศึกษาที่ได้จะเป็นข้อมูลแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการหาแนวทางส่งเสริมสุขภาพจิตและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตของนิสิตระดับปริญญาตรีชั้นปีสุดท้าย และอาจนำไปใช้ในการหาวิธีการจัดการกับความวิตกกังวลในการหางานทำของนิสิตระดับปริญญาตรีชั้นปีสุดท้ายได้.