วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบที่จะเกิดขึ้นเมื่อมีการบังคับใช้มาตรการจัดการที่จอดรถแบบต่างๆ และเสนอแนะแนวทางการกำหนดมาตรการบริหารจัดการที่มีความเหมาะสมสำหรับศูนย์การค้าสยามสแควร์ ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณย่านศูนย์กลางการพาณิชย์ของกรุงเทพมหานคร วิธีการวิจัยประกอบไปด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ 2 ส่วน ได้แก่ การวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถาม Stated Preference (SP) ด้วยแบบจำลอง Discrete Choice และ การประเมินมาตราการจัดการที่จอดรถด้วยวิธี Analytic Hierarchy Process (AHP) เพื่อเสนอแนะนโยบายการจัดการจอดรถที่มีความเหมาะสมที่สุดสำหรับสยามสเเควร์ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถาม SP ซึ่งมีปัจจัยที่ต้องการศึกษาประกอบด้วยอัตราค่าจอดรถและเวลาในการหาที่จอดรถ พบว่าหากมีการปรับอัตราค่าจอดรถขึ้นจากเดิมจะมีผลทำให้ผู้ใช้บริการมีการเปลี่ยนพฤติกรรมไปใช้สถานที่จอดรถในบริเวณใกล้เคียงมากกว่าที่จะเปลี่ยนไปใช้ระบบขนส่งสาธารณะ หรือเปลี่ยนจุดหมายที่จะเดินทางไปเป็นที่อื่น นอกจากนี้ จากการใช้วิธี AHP เพื่อประเมินทางเลือกนโยบายจัดการที่จอดรถ พบว่าการปรับขึ้นค่าจอดรถเป็น 15 บาทต่อชั่วโมง พร้อมทั้งมีการจัดพื้นที่เฉพาะสำหรับการจอดรถระยะสั้น และจำกัดสิทธิในการจอดรถสำหรับผู้เช่าพื้นที่ภายในศูนย์การค้าสยามสเเควร์ เป็นนโยบายที่มีความเหมาะสมที่สุด