วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาอัตราอุบัติการณ์และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่ออ่อนจากการฝึกในกลุ่ม พลทหารใหม่ สังกัดกองพลทหารราบที่ 9 โดยใช้รูปแบบการศึกษาเป็นแบบเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยพลทหารในสังกัดกองพลทหารราบที่ 9 จำนวน 1,694 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2549 - 1 มกราคม 2550 มีกลุ่มตัวอย่างจำนวนทั้งสิ้น 1,617 คน เข้าร่วมการศึกษาในครั้งนี้คิดเป็นอัตราเข้าร่วมการศึกษา ร้อยละ 95.4 ผลการศึกษาพบว่า อัตราอุบัติการณ์การบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่ออ่อนจากการฝึกใน 8 สัปดาห์ เท่ากับ 3.4 – 30.9 / 1,000 คน / เดือน พบอัตราอุบัติการณ์มากที่สุดในสัปดาห์ที่ 2 ของการฝึก ตำแหน่งของร่างกายที่พบการบาดเจ็บมากที่สุด คือ หัวเข่า ร้อยละ 34.9 และ ข้อเท้า ร้อยละ 10.4 ตามลำดับ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่ออ่อนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ระดับการศึกษา อนุปริญญา/ปวช/ปวส ประวัติการดื่มสุราในอดีต การมีโรคประจำตัว การเป็นโรคของกล้ามเนื้อกระดูกและข้อ การประกอบอาชีพทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม และ อาชีพนักศึกษา โดยสรุป จากการศึกษาในครั้งนี้ พบว่า ปัญหาเกี่ยวกับการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่ออ่อนจากการฝึกในพลทหารใหม่ นับเป็นปัญหาสำคัญของกองทัพบก หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญและความสนใจในปัญหาดังกล่าวนี้.