วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล การสนับสนุนทางสังคม พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ และหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การสนับสนุนทางสังคม กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของสูงอายุมุสลิมที่เป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุภาคใต้ตอนบน โดยศึกษาในกลุ่มผู้สูงอายุจำนวน 130 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยเครื่องมือ 4 ส่วน คือ 1) แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล 2) แบบประเมินความเชื่อทางศาสนาที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ 3) แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม และ 4) แบบประเมินพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุมุสลิม โดยผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่าความเที่ยงของแบบสอบถามในแต่ละส่วน ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ 0.80, 0.89, 0.85 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s product-moment correlation coefficient) และค่าสัมประสิทธิ์การณ์จร (Contingency coefficient) ผลการวิจัยสรุปดังนี้ 1. ผู้สูงอายุมุสลิมมีพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับดี (X mean = 3.43) 2. ผู้สูงอายุมุสลิมมีความเชื่อทางศาสนาที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพอยู่ในระดับสูง(X mean = 4.09) 3. ผู้สูงอายุมุสลิมมีการสนับสนุนทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับสูง (X mean = 4.27) 4. อายุมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุมุสลิมภาคใต้ตอนบน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=0.10) เพศมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุมุสลิมภาคใต้ตอนบน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (C=0.25) แต่สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และรายได้ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุมุสลิมภาคใต้ตอนบน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. ความเชื่อทางศาสนาที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ การสนับสนุนทางสังคมต่างก็มีความสัมพันธ์ทางบวก กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุมุสลิมภาคใต้ตอนบน (r=0.54, 0.87 ตามลำดับ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05