วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาปัญหาภาวะการถูกคุกคามทางเพศสตรี ที่พบมากขึ้นทั่วไปในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นในครอบครัว หรือในสถานที่ทำงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสตรีในสายอาชีพด้านการส่งเสริมการขายและการตลาด อาทิ พนักงานดูแลลูกค้า (Account executive) พนักงานขาย (Sales) นักเต้น (Dancer) หรือแม้แต่อาชีพที่เพิ่งเกิดขึ้นมาได้ไม่นานอย่าง เอ็มซีพริตตี้ (MC pretty) นั้นเป็นสายอาชีพที่มีปัจจัยเสี่ยงต่อการถูกคุกคามทางเพศค่อนข้างสูง อันเนื่องมาจากลักษณะงานที่ต้องสื่อสารกับลูกค้าโดยตรง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมีจุดประสงค์เพี่อศึกษาปัญหาภาวะการถูกคุกคามทางเพศ และกลวิธีการสื่อสารเพื่อจัดการภาวะดังกล่าวที่เกิดขึ้นกับกลุ่มประชากรตัวอย่าง รูปแบบการวิจัยของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือการวิจัยเชิงคุณภาพ (Quantitative research) และมีระเบียบวิธีการวิจัยสองลักษณะคือ 1) การวิจัยเอกสาร (Documentary research) จากวรรณกรรมทางวิชาการ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ควบคู่กับ 2) การวิจัยภาคสนาม (Field research) โดยศึกษากลุ่มประชากรที่เกี่ยวข้องจำนวน 30 คน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth interview) โดยการศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลทั้งสองประเภทใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content analysis) และวิธีวิเคราะห์เชิงตรรกวิทยา (Logical analysis) จากผลการศึกษาพบว่า สตรีในกลุ่มตัวอย่างให้คำจำกัดความของการคุกคามทางเพศต่างกัน และส่วนใหญ่เคยประสบปัญหาภาวะการถูกคุกคามทางเพศอย่างใดอย่างหนึ่ง ทั้งทางวัจนภาษาและอวัจนภาษา ซึ่งไม่เป้นที่พึงประสงค์ของกลุ่มตัวอย่าง อย่างไรก็ดียังไม่ปรากฏการร่วมประเวณีหรือการข่มขืนในที่ทำงาน วิธีการจัดการปัญหาของกลุ่มตัวอย่างมีหลากหลายขึ้นอยู่กับประสบการณ์ในสายอาชีพนั้นๆ ของกลุ่มตัวอย่างแต่ละคน เช่น เทคนิควิธีปฏิเสธและหลบเลี่ยง หรือการหลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดภาวะการถูกคุกคามทางเพศ เป็นต้น