วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์นี้กล่าวถึงวงจรเข้ารหัสเออีเอสที่เปลี่ยนโครงแบบได้ วงจรเข้ารหัสดังกล่าวอาศัยข้อได้เปรียบจาการเปลี่ยนโครงแบบได้เพื่อลดขนาดโดยรวมของวงจรลง วงจรที่ได้จึงมีขนาดเล็กเหมาะสำหรับไปใช้ในงานที่ต้องคำนึงถึงความประหยัดเป็นอันดับแรก วงจรเข้ารหัสปกติใช้ 40.621 เกตสมมูลในขณะที่วงจรแบบเปลี่ยนโครงแบบได้ใช้เพียง 10,830 เกตสมมูล วงจรธรรมดาไม่ได้ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างสูงสุดเนื่องจากต้องมีบางส่วนของวงจรที่ไม่ได้ทำงานอะไรเลยในบางเวลาแต่วงจรแบบเปลี่ยนโครงแบบนั้นมีลักษณะการงานคือ แตกงานใหญ่ให้เป็นงานย่อยๆแล้วทำงานย่อยให้เสร็จแล้วเปลี่ยนตัวเองไปทำงานย่อยอันต่อไป ด้วยพฤติกรรมที่ทำงานเล็กๆ ทีละอันนี้ จึงช่วยลดการสิ้นเปลืองส่วนที่ไม่ได้ถูกใช้งานไปได้มาก งานวิจัยชิ้นนี้ได้ออกแบบวงจรประกอบด้วยสามส่วนหลักคือ หน่วยประมวลผลเปลี่ยนโครงแบบได้ หน่วยความจำรีจิสเตอร์แบงก์ และ หน่วยควบคุม หน่วยประมวลผลเปลี่ยนโครงแบบได้จะเป็นส่วนสำคัญที่ใช้ในการเปลี่ยนโครงแบบของวงจรให้เป็นวงจรย่อยที่ต้องการในขณะนั้น รีจิสเตอร์แบงก์มีหน้าที่เก็บข้อมูลจากโครงแบบก่อนหน้าเพื่อส่งต่อให้โครงแบบต่อไปทำงาน หน่วยควบคุมทำหน้าที่ควบคุมการไหลของสัญญาณให้เป็นไปอย่างถูกต้อง ขนาดของวงจรจะเท่ากับขนาดของวงจรย่อยที่ใหญ่ที่สุดรวมกับรีจิสเตอร์แบงก์และหน่วยควบคุม