วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

งานวิจัยนี้เริ่มจากการศึกษากระบวนการผลิตและของเสียที่เกิดขึ้นในแผนกตกแต่งและเผาผลิตภัณฑ์ หลังจากนั้นจึงจะระดมสมองเพื่อค้นหาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อข้อบกพร่อง โดยใช้แผนผังก้างปลา แผนภาพพาเรโต และใช้เทคนิคการวิเคราะห์สาเหตุของลักษณะข้อบกพร่องและผลกระทบ (FMEA) และให้ทีมผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องวิเคราะห์เพื่อประเมินค่าความรุนแรง ค่าโอกาสในการเกิดข้อบกพร่องและค่าความสามารถในการตรวจจับข้อบกพร่อง เพื่อนำไปคำนวณค่าคะแนนความเสี่ยง (RPN) และได้ดำเนินการแก้ไขข้อบกพร่องที่มีค่า RPN ตั้งแต่ 100 คะแนนขึ้นไป นอกจากนี้ได้ทำการแก้ไขปรับปรุงกระบวนการผลิตที่มีข้อบกพร่องในขั้นตอนของการตกแต่งและการเผาผลิตภัณฑ์ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานให้ดีขึ้น อีกทั้งยังได้จัดการฝึกอบรมและจัดทำฐานการปฏิบัติงานให้กับพนักงานที่เกี่ยวข้อง ประโยชน์ที่ได้จากงานวิจัยนี้ คือ สามารถลดจำนวนผลิตภัณฑ์ที่บกพร่องที่เกิดขึ้นและทราบถึงแนวทางที่เหมาะสมในการควบคุมคุณภาพในอุตสาหกรรมเซรามิกได้อย่างเหมาะสม ผลการดำเนินการแก้ไข พบว่า 1. เปอร์เซ็นของเสียของกระบวนการผลิตรวมลดลงจาก 16.80% เหลือ 7.78% 2. เปอร์เซ็นของเสียของกระบวนการตกแต่งลดลงจาก 9.63% เหลือ 4.44% 3. เปอร์เซ็นของเสียของกระบวนการเผาลดลงจาก 6.23% เหลือ 2.98%