ปลายอ เป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตจากเนื้อปลาบดผสมเกลือ ไขมัน และเครื่องปรุงรส ซึ่งกรรมวิธีการผลิตแต่เดิมใช้การห่อใบตองและมีมันหมูเป็นส่วนผสมจึงได้มี การศึกษาเพื่อพัฒนากระบวนการผลิต และปรับสูตรการผลิตเพื่อผู้บริโภคทุกลุ่ม รวมทั้งศึกษาอายุการเก็บรักษา การศึกษาผลของเครื่องมือนวดผสมต่อคุณภาพเนื้อสัมผัสปลายอ พบว่าเครื่องนวดผสมแบบใบพาย (P) ให้ปลายอที่มีค่า Hardness สูงและแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากเครื่องมือนวดผสมแบบครก (M) แบบมีแขน (A) และแบบใบมีด (S) ส่วนค่า Chewiness, Cohesiveness และ Gumminess ของปลายอที่นวดโดยเครื่อง P และ S แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญแต่แตกต่างจาก M และ A ส่วนค่า Sprigniness ของปลายที่นวดด้วยเครื่องทั้ง 4 แบบ ไม่มีความแตกต่างกัน จากผลการยอมรับทางประสาทสัมผัส พบว่าปลายอที่นวดผสมโดยเครื่องทั้ง 4 แบบมีลักษณะปรากฏไม่แตกต่างกัน ผลการศึกษาปริมาณเกลือต่อคุณภาพปลายอ พบว่าปลายอที่ใส่เกลือ 2 และ2.2% มีค่าเนื้อสัมผัสคือค่า Hardness, Chewiness และ Gumminess ไม่แตกต่างกัน แต่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากตัวอย่างที่ใส่เกลือ 2.5% ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ผู้ทดสอบให้การยอมรับปลายอที่ใส่เกลือ 2.2% ซึ่งมีรสชาติและเนื้อสัมผัสดีที่สุด ผลของเวลาที่ใช้นวดผสม 20 30 และ 35 นาที พบว่า ค่าแรงตัด(Cutting force) , Hardness, Chewiness และ Springiness แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ส่วนค่า Cohesiveness และ Gumminess ของปลายอที่ผ่ายการนวด 30 และ 35 นาที ไม่ต่างกัน แต่แตกต่างจากปลายอที่ใช้เวลานวด 20 นาที ผลการศึกษาวิธีการบรรจุต่อคุณภาพปลายอ พบว่า ผู้ทดสอบให้คะแนน รสชาติ กลิ่น และ เนื้อสัมผัส ของปลายอบรรจุถุงพลาสติกห่อใบตองและอัดแท่งแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญที่ ระดับความเชื่อมั่น 95% แต่ค่าจาก Texture profile analysis พบว่า ปลายอที่ใส่กระบอกไร้สนิมอัดแท่ง มีค่า Hardness, Chewiness, Cohesiveness และ Gumminess สูงกว่าและแตกต่างจากปลายอที่ใช้ห่อด้วยใบตองอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนเวลาที่ใช้ต้มปลายอในน้ำเดือด 20, 30 และ 40 นาที พบว่า ผู้บริโภคให้คะแนนลักษณะทั่วไปและ เนื้อสัมผัส ของปลายอที่ต้ม 20 นาที มากที่สุด ส่วนค่า Hardness, Chewiness, Cohesiveness และ Gumminess ของปลายอที่ต้ม 20 นาที จะได้ค่าสูงสุดและแตกต่างจากปลายอที่ต้ม 30 และ 40 นาที อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อ 95% จากการศึกษาผลของปริมาณน้ำมันพืชและสารทดแทนไขมันได้แก่ Carboxymethyl cellulose , Guagum และแป้งบุก , ต่อคุณภาพเนื้อสัมผัสปลายอที่วัดโดยเครื่องวัดเนื้อสัมผัส และการทดสอบการยอมรับทางประสาทสัมผัสพบว่า น้ำมันพืช 5% , แป้งบุก 5% CMC 0.5%, GG,0.5 % จะให้ปลายอที่มีค่า Hardness, Cohesiveness, Springiness, Gumminess และคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสที่ดี ปลายอนี้มีปริมาณคลอเรสเตอรอล 59-62 มก/100กรัม ซึ่งต่ำกว่าปลายอที่ใส่มันหมู แต่ปลายอที่เติมน้ำมันพืชและแป้งบุกมากกว่า 5% คะแนนการยอมรับและค่าเนื้อสัมผัสที่วัดโดยเครื่องจะลดลง ส่วน CMC, GG. เติมในปริมาณ 0.5% ผู้ทดสอบจะให้การยอมรับเนื้อสัมผัสดีกว่าปลายอที่ใส่ CMCและ GG. 0.3% จากผลการเก็บรักษาปลายอโดยการแช่เยือกแข็งเป็นเวลา 60 วัน พบว่าปลายอที่ใส่แป้งมันสำปะหลังดัดแปรที่มีคุณสมบัติด้าน Freeze thaw stability ปริมาณ 5-10% ผลิตภัณฑ์จะไม่เกิดรูพรุนและปริมาณการสูญเสียน้ำ ( Drip loss )ต่ำเมื่อเทียบกับปลายอที่ไม่ได้แป้งมันสำปะหลังดัดแปร ผู้บริโภคให้การยอมรับเช่นเดียวกับปลายอที่ไม่ได้ผ่านการแช่แข็ง ผลการศึกษาระดับปริมาณของสารกันเสียโซเอทและโปแตสเซียมซอเบทในผลิตภัณฑ์พบ ว่าเมื่อใช้โซเดียมเบนโซเอท 1,400 มก/กก หรือโปรแตสเซียมซอเบท 1,600 มก/กก จะทำให้มีสารตกค้างประมาณ 1,000 มก/กก ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาสำหรับกระบวนการ ผลิตพบว่าสารตกค้างของสารกันเสียในปลายอที่ห่อด้วยใตองและบรรจุในกระบอกสแตน เลสแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95% สำหรับอายุการเก็บรักษาปลายอพบว่าปริมาณสารกันเสียไม่มีผลต่อการยืออายุการ เก็บเมื่อใช้สารกันเสียในปริมาณที่ทำให้มีสารตกค้างในผลิตภัณฑ์ไม่เกินเกณฑ์ มาตรฐานที่กำหนดไว้ จากผลดังกล่าวพบว่าผลิตภัณฑ์เมื่อเก็บในตู้เย็นเป็นเวลา 42 วัน ยังไม่มีการเน่าเสียผู้บริโภคให้การยอมรับ นอกจากนี้ยังพบว่า ปลานิล ปลาดุก ปลายี่สกเทศ และปลานวลจันทร์สามารถนำมาผลิตปลายอคุณภาพที่ดีได้ ซึ่งต้นทุนการผลิตคิดเฉพาะวัตถุดิบ ต่อน้ำหนัก 150 กรัม/แท่ง ปลายอจากปลานิลและปลาดุก 13-16 บาท และ 15-19 บาทตามลำดับส่วนปลายอจากปลายี่สกเทศและปลานวลจันทร์ 7-10 บาท/แท่งโดยมีความชื้น 73-75% ไขมัน 3-5% และโปรตีน 15-17%