วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

เนื่องจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งทางภาคเศรษฐกิจและภาคอุตสาหกรรม ทำให้ความต้องการในการใช้พลังงานสูงมากขึ้น สำหรับโรงงานอุตสาหกรรมเครื่องดื่มบำรุงกำลังนั้น มีแนวโน้มการใช้พลังงานที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้อัตราการใช้พลังงานต่อหน่วยสูงมากขึ้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อสำรวจและศึกษาสภาพการใช้พลังงานในโรงงานอุตสาหกรรมเครื่องดื่มบำรุงกำลัง เพื่อวิเคราะห์หาแนวทางในการลดการใช้พลังงานที่เป็นไปได้ โดยการแสดงข้อมูลการใช้พลังงานทั้งก่อนและหลังการดำเนินการใช้มาตรการลดการใช้พลังงาน รวมถึงผลการประหยัดพลังงานที่เกิดขึ้น จากการศึกษาสภาพการใช้พลังงานพบว่าโรงงานมีการใช้พลังงานอยู่ 2 ชนิดคือ พลังงานไฟฟ้าและพลังงานความร้อน โดยสัดส่วนการใช้พลังงานของโรงงานนั้นจะแบ่งเป็นสัดส่วนในรูปของหน่วยความร้อน (เมกะจูล) โดยแบ่งตามสัดส่วนจากปริมาณการใช้พลังงานคือ ปริมาณการใช้ไฟฟ้า 19% และปริมาณการใช้เชื้อเพลิง (น้ำมันเตา) 81% และแบ่งตามสัดส่วนค่าใช้จ่ายจากการใช้พลังงานคือ ค่าใช้จ่ายจากการใช้ไฟฟ้า 39% และค่าใช้จ่ายจากการใช้เชื้อเพลิง (น้ำมันเตา) 61% และมีดัชนีการใช้พลังงานรวม 1,900 เมกะจูลต่อตัน แนวทางหรือมาตรการที่นำมาใช้ในการลดการใช้พลังงาน จะแบ่งเป็น 2 แนวทางด้วยกันคือ แนวทางการลดการใช้พลังงานไฟฟ้า โดยในที่นี้ได้นำเสนอมาตรการที่เกี่ยวกับ ระบบปรับอากาศและเครื่องทำน้ำเย็น ด้วยมาตรการลดการเปิดเครื่องทำน้ำเย็นในตอนกลางคืน และมาตรการยกเลิกการเปิดเครื่องทำน้ำเย็นเพื่อการปรับอากาศให้คนงานที่ซ่อมบำรุงเครื่องจักรในวันหยุด ซึ่งสามารถลดดัชนีการใช้พลังงานจาก 382.16 เมกะจูลต่อตัน เหลือ 359.17 เมกะจูลต่อตัน และแนวทางการลดการใช้พลังงานความร้อน ได้นำเสนอมาตรการติดตั้งเครื่องควบคุมการเผาไหม้แบบอัตโนมัติ ซึ่งสามารถลดดัชนีการใช้พลังงานจาก 1,579.99 เมกะจูลต่อตัน เหลือ 1,312.03 เมกะจูลต่อตัน สำหรับมาตรการลดการใช้พลังงานที่นำมาใช้นั้น อาศัยหลักการปรับปรุงการใช้พลังงานต่อผลผลิตให้ต่ำลง โดยการลดการใช้พลังงานที่ไม่จำเป็นหรือมากเกินไป ซึ่งสามารถลดการใช้พลังงานโดยรวมต่อผลผลิตจาก 1,840 เมกะจูลต่อตัน เหลือ 1,708 เมกะจูลต่อตัน