วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ ในข้าราชการครู อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา กลุ่มตัวอย่างจำนวน 286 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบทดสอบโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ (Davidson trauma scale : DTS) แบบวัดเหตุการณ์ความเครียดในชีวิต (Life stress event) แบบวัดการสนับสนุนทางสังคม Personal Resource Questionnaire (PRQ 85) และแบบทดสอบวัดบุคลิกภาพ The Maudsley Personality Inventory (MPI) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม SPSS for Windows ใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Chi-square test, t-test, One-way ANOVA, Pearson’s product moment correlation coefficient และพยากรณ์โดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน (Stepwise multiple regression analysis) ผลการวิจัยพบว่า ข้าราชการครูอำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลามีความชุกของโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ คิดเป็นร้อยละ 76.1 เหตุการณ์ความเครียดในชีวิตและลักษณะบุคลิกภาพแบบหวั่นไหวในสภาวะอารมณ์ (Scale N) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการเกิดโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .001 ลักษณะบุคลิกภาพแบบแสดงตัว (Scale E) มีความสัมพันธ์เชิงลบกับการเกิดโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .05 เหตุการณ์ความเครียดในชีวิตสูง ลักษณะบุคลิกภาพแบบแสดงตัว (Scale E) ต่ำและลักษณะบุคลิกภาพหวั่นไหวในสภาวะอารมณ์ (Scale N) สูง เป็นปัจจัยที่สามารถทำนายโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ