วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบันนี้มุ่งศึกษาลักษณะการพักผ่อนหย่อนใจแบบตะวันตกของชนชั้นนำสยามระหว่าง พ.ศ. 2445-2475 โดยพิจารณาถึงการพักผ่อนหย่อนใจแบบตะวันตกชนิดต่างๆ ที่ชนชั้นนำของสังคมรับเข้ามาได้แก่ กีฬา งานอดิเรก ละครพูด และการพักผ่อนตากอากาศ นับตั้งแต่สังคมสยามมีการเปลี่ยนแปลงในด้านต่างๆ สังคมสยามกลายเป็นนสังคมเมืองที่มีความทันสมัย มีการคมนาคมที่สะดวก และมีการจัดการศึกษาแบบใหม่สำหรับสมาชิกในสังคม ในเบื้องต้นชนชั้นนำสยามรับการพักผ่อนหย่อนใจแบบตะวันตกเข้ามาเพื่อความสนุกสนานตอบสนองเวลาว่างที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน ต่อมาชนชั้นนำสยามได้ใช้กิจกรรมเหล่านี้แสดงถึงความ "ศิวิไลซ์"เพื่อทำให้ตนเองเป็นที่ยอมรับของสังคม นอกจากนี้ ชนชั้นนำสยามยังได้ใช้การพักผ่อนหย่อนใจแบบตะวันตกให้เป็นประโยชน์ในการปลูกฝังค่านิยมที่ดีต่อสังคม และใช้เป็นมาตรฐานแสดงออกถึงความมั่งคั่งให้สังคมได้รับรู้ การพักผ่อนหย่อนใจแบบตะวันตกได้แพร่หลายจากชนชั้นนำ ออกไปสู่คนกลุ่มอื่นในสังคม ได้แก่บรรดาคหบดีผู้มีฐานะที่เข้ามามีบทบาทในสังคมเทียบเคียงกับชนชั้นนำ การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับการพักผ่อนหย่อนใจจึงแสดงให้เห็นว่า สังคมสยามได้กลายเป็นสังคมแบบใหม่ที่มีคนกลุ่มใหม่ ก้าวเข้ามามีบทบาทในสังคมควบคู่กับชนชั้นนำเดิม