วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

ศึกษาวิธีการวัดปริมาณการรั่วซึมของอากาศอัด ณ ตำแหน่งที่เกิดการรั่วซึมในรูปแบบต่างๆ เพื่อประเมินปริมาณการรั่วซึมของอากาศอัด โดยศึกษาจากการจำลองระบบอากาศอัดและตำแหน่งที่เกิดการรั่วซึมที่มีลักษณะเป็นรูกลม 4 ขนาดคือ รูกลมที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1, 2 ,3 และ 4 มิลลิเมตร แล้วนำเสนอวิธีการวัดปริมาณการรั่วซึมของอากาศอัดด้วยวิธีที่แตกต่างกัน 6 วิธี ซึ่งแต่ละวิธีที่นำเสนอเหล่านี้สามารถนำไปใช้งานกับระบบอากาศอัดในทางปฏิบัติได้ ทดลองที่ความดันแตกต่างกัน 8 ค่าคือ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 และ 8 บาร์ แล้วนำผลที่ได้จากการทดลองมาเปรียบเทียบกัน จากผลการทดลองทำให้ทราบลักษณะ ข้อดี ข้อเสีย และค่าความแตกต่างของการวัด เมื่อกำหนดให้วิธีการวัดโดยใช้แอนนิโมมิเตอร์แบบ Hot Wire เป็นเกณฑ์ในการอ้างอิงค่าความแตกต่าง จะสามารถสรุปค่าความแตกต่างในการวัดของแต่ละวิธีได้คือ วิธีวัดโดยใช้หลักการแทนที่น้ำประมาณ 31.44% วิธีวัดโดยใช้ถุงครอบประมาณ 26.09% วิธีวัดโดยใช้วิธีวัดอัตราไหลของลำการไหลประมาณ 39.02% วิธีวัดโดยใช้หลอดปิโทท์ไม่สามารถทำการวัดได้ วิธีวัดโดยใช้แอนนิโมมิเตอร์แบบใบพัดวัดความเร็วภายในท่อโดยตรงประมาณ 7.18% และวิธีวัดโดยการคำนวณจากค่าความดันที่ตำแหน่งที่เกิดการรั่วซึมประมาณ 9.53% เพื่อนำไปเป็นข้อมูลในการเลือกวิธีการวัดให้เหมาะสม น่าเชื่อถือกับการนำไปใช้งานในทางปฏิบัติ การวัดปริมาณการรั่วซึมของอากาศอัด ณ ตำแหน่งที่เกิดการรั่วซึม ช่วยให้สามารถประเมินการสูญเสียพลังงานของระบบอากาศอัดที่เกิดจากการรั่วซึมของแต่ละตำแหน่งได้ เพื่อนำไปเป็นแนวทางในการพัฒนาปรับปรุงแก้ไขระบบอากาศอัดให้มีการสูญเสียพลังงานที่ลดลง ทำให้ลดค่าใช้จ่ายของพลังงานที่สูญเสียไปได้