วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

นำเสนอวิธีการปรับปรุงการประมาณค่าความจุของช่องสัญญาณ สำหรับช่องสัญญาณแบบไรเชียนให้มีความซับซ้อนน้อยลง และวิธีการหารูปแบบของสัญญาณนำร่องที่ดีที่สุด ที่ทำให้ประมาณค่าความจุของช่องสัญญาณได้ดีที่สุด ส่วนแรกที่นำเสนอในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือ วิธีการปรับปรุงการประมาณค่าความจุของช่องสัญญาณ ที่มีการใช้มุมในการรับสัญญาณและมุมในการส่งสัญญาณในการคำนวณ สำหรับช่องสัญญาณแบบไรเชียน เพื่อให้รูปแบบการประมาณค่าความจุมีความซับซ้อนน้อยลง ส่งผลให้การคำนวณความจุทำได้รวดเร็วยิ่งขึ้น โดยการเปลี่ยนการคำนวณด้วยมุมจริงเป็นการคำนวณด้วยมุมในเชิง spatial frequency response ซึ่งจะทำให้การประมาณค่ามีความแม่นยำมาก ทำให้ยังคงรักษาประสิทธิภาพในการประมาณค่าความจุของช่องสัญญาณได้ และยังสามารถจัดรูปแบบให้มีความซับซ้อนน้อยลงได้ด้วย ส่วนที่สองที่นำเสนอในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือ วิธีการหารูปแบบของสัญญาณนำร่องที่ดีที่สุดสำหรับช่องสัญญาณแบบไรเชียน ที่ทำให้ขอบเขตล่างของความจุมีค่ามากที่สุด ส่งผลให้การคำนวณความจุของช่องสัญญาณมีค่าดีที่สุดด้วยเช่นกัน อีกทั้งในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ยังมีการเสนอรูปแบบของสัญญาณนำร่องแบบอื่นๆ ที่สามารถนำไปใช้ได้ในบางสถานการณ์ และยังคงรักษาประสิทธิภาพในการคำนวณความจุของช่องสัญญาณได้ด้วย