วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรการฝึกอบรมพี่เลี้ยงเด็กในสถาน สงเคราะห์เกี่ยวกับการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็ก 2) ประเมินผลหลักสูตรการฝึกอบรม พี่เลี้ยงเด็กในสถานสงเคราะห์เกี่ยวการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็ก ดำเนินการโดย ศึกษาข้อมูลพื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็ก นำข้อมูลที่ได้มาเป็น แนวคิดในการพัฒนาหลักสูตร การประเมินผลหลักสูตรใช้การวิจัยแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือ พี่เลี้ยง เด็กในสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนปากเกร็ดจำนวน 30 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบ แบ่งชั้นจากพี่เลี้ยงเด็กที่ เลี้ยงดูเด็กแต่ละกลุ่มอายุ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบวัดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ การสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็ก แบบสังเกตพฤติกรรม การเลี้ยงดูเด็กของพี่เลี้ยงเด็ก แบบสังเกตสัมพันธภาพความผูกพันที่เด็ก 6 เดือน - 3/11 ปีมีต่อพี่เลี้ยงเด็ก แบบสังเกตสัมพันธภาพความ ผูกพันที่เด็กอายุ 4-5 ปี มีต่อพี่เลี้ยงเด็ก และแบบประเมินความพึงพอใจ "การอบรมการสร้างสัมพันธภาพ ความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็ก" การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้ค่าเฉลี่ย ร้อยละ การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. หลักสูตรการฝึกอบรมพี่เลี้ยง เด็กในสถานสงเคราะห์เกี่ยวกับการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็กมี แนวคิดหลักที่เป็น พื้นฐานในการพัฒนาหลักสูตรคือแนวคิดการปฏิบัติบนพื้นฐานของการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันใน การเลี้ยงดูเด็ก การส่งเสริมสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็กแรกเกิด-5 ปีตามพัฒนาการของเด็ก และแนวคิดเกี่ยวกับการเรียนรู้ของผู้ใหญ่ ประกอบด้วย 4 กิจกรรมหลักคือ การสร้างความตระหนัก การให้ ความรู้ทางวิชาการ การประเมินผลการเรียนรู้ และการปฏิบัติการภาคสนาม แบ่งการฝึกอบรมเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การสร้างความตระหนักและให้ความรู้ทางวิชาการใช้เวลา 3 วัน ระยะที่ 2 การปฏิบัติการภาค สนามใช้เวลา 8 สัปดาห์ 2. ผลการประเมินหลักสูตรการฝึกอบรมพี่เลี้ยงเด็กในสถานสงเคราะห์เกี่ยวกับ การสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็กหลังการทดลองใช้หลักสูตรพบว่า 1) พี่เลี้ยงเด็กที่เป็น กลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยร้อยละของคะแนนความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันใน การเลี้ยงดูเด็ก และคะแนนจากแบบสังเกตพฤติกรรมในการเลี้ยงดูเด็กของพี่เลี้ยงเด็กอยู่ในระดับดี ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่ผู้วิจัยกำหนด 2) ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็กสูงกว่าก่อนการทดลองใช้หลักสูตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) การปฏิบัติต่อเด็กของพี่เลี้ยงเด็กในสถานสงเคราะห์บนพื้นฐานของการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็กสูงกว่าก่อนการทดลองใช้หลักสูตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) สัมพันธภาพความผูกพันที่เด็กอายุ 6 เดือน - 3/11 ปี และเด็กอายุ 4-5 ปี มีต่อพี่เลี้ยงเด็กมากกว่าก่อนการทดลองใช้หลักสูตร 5) ความพึงพอใจของพี่เลี้ยงเด็กในการอบรมส่วนใหญ่อยู่ในระดับมากและมากที่สุด และ เห็นว่าการเลี้ยงดูเด็กบนพื้นฐานของการสร้างสัมพันธภาพความผูกพันในการเลี้ยงดูเด็กทำให้สัมพันธภาพระหว่างพี่เลี้ยงเด็กกับเด็กดีขึ้น