วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ การจูงใจตนเอง การรับรู้ภาวะสุขภาพ และการสนับสนุนทางสังคมของผู้สูงอายุ และหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การจูงใจตนเอง การรับรู้ภาวะสุขภาพและการสนับสนุนทางสังคม กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุที่มารับกิจกรรม ณ สวนลุมพินี โดยศึกษาในกลุ่มผู้สงอายุจำนวน 400 คน ที่มาร่วมกิจกรรม ณ สวนลุมพินี กรุงเทพมหานคร เครื่องมือวิจัยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ได้แก่ แบบสอบถามพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ แบบสอบถามการจูงใจตนเอง แบบสอบถามการรับรู้ภาวะสุขภาพ และแบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม โดยผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่าความเที่ยงของแบบสอบถามในแต่ละส่วน จากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .78, .73, .73, .88 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบค่าที (t-test) สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA) และสถิติวิเคราะห์คำนวณหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson's product-moment correlation coefficient) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับดี (x-bar = 146.82) 2. ผู้สูงอายุมีการจูงใจตนเองโดยรวมอยู่ในระดับสูง (x-bar = 3.53) 3. ผู้สูงอายุมีการรับรู้ภาวะสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับดี (x-bar = 3.87) 4. ผู้สูงอายุมีการสนับสนุนทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับสูง (x-bar = 4.07) 5. อายุ เพศ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และรายได้ ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสรมสุขภาพของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 6. การจูงใจตนเอง การรับรู้ภาวะสุขภาพ และการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .200, .223, .485 ตามลำดับ)